ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ...Video

ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ...mas

">

bunner3

<script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script>
<ins class="adsbygoogle"
     style="display:block"
     data-ad-format="autorelaxed"
     data-ad-client="ca-pub-7408697485170829"
     data-ad-slot="9995569825"></ins>
<script>
     (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
</script>

Home ΑΠΟΨΕΙΣ Δήμητρα Γκουντούνα
από τον Θέμη Δημητρακόπουλο
Πέμπτη, 01 Αύγουστος 2013 19:14
Του Διονύση Μεσσάρη Είχα αναγκαστεί να κάνω αργά και προσεκτικά slaloms διαγράφοντας την περιφέρεια της πλατείας. Μου έβγαινε και μία απαρχή εκνευρισμού. Άδικα, κατά την γνώμη του άλλου μου εαυτού, του καλού. Η αιτία ήταν οι απρόβλεπτες και απρόσεχτες διαβάσεις αυτών των δεκάδων ανθρώπων με το άδειο βλέμμα, που με κρατούσαν στην τσίτα επώδυνα.
 
Τετάρτη, 21 Νοέμβριος 2012 19:07
του Διονύση Μεσσάρη Η καταχνιά γέμιζε θλιβερά το δωμάτιο. Ένα βαρύ μολυβένιο χρώμα αντικαθιστούσε το λυτρωτικό σκοτάδι της ανυπαρξίας. Άλλη μία μέρα δίχως σκοπό ή τουλάχιστον χωρίς προφανή σκοπό είχε μόλις ξημερώσει. Ήταν η αφορμή για να φωλιάσει η θλίψη στις καρδιές; Ίσως. Μπορεί ακόμη να έφταιγαν και τα δελτία ειδήσεων.
 
Τρίτη, 30 Οκτώβριος 2012 12:31
Του Διονύση Μεσσάρη  Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας γνωστό ότι εμείς τα ανθρωπάρια δεν τα βγάζουμε πέρα μόνα και εγκαταλειμμένα ενάντια στα στοιχεία της άγριας φύσης. Φανταστείτε ότι ακόμη και ο Ράμπο, βοήθεια μας, είναι θέμα χρόνου το να τα φτύσει είτε από το κρύο, είτε από την ζέστη, είτε από την καφετιά αρκούδα, είτε από ξανθιά γυναίκα (συγγνώμη), είτε από ελαττωματικό εκρηκτικό, είτε ακόμη και από υπερβολική βλακεία. Με αυτό σαν δεδομένο η μόνη λύση σωτηρίας είναι να αποφασίζουμε και να μαζευόμαστε πολλοί μαζί. Όμως από αυτήν ακριβώς την απόφαση έπονται για τον άνθρωπο τα μύρια όσα δεινά. Τόσο κακή εμφανίζεται αυτή η κατάσταση ενίοτε, ώστε δεν είναι εύκολο να διακρίνεις αν η κατάσταση για την ανθρωπότητα εμφανίζεται καλύτερη  προ ή μετά την απόφαση συνάσπισης.
 
Τετάρτη, 16 Νοέμβριος 2016 10:16
Του Θέμη ΔημητρακόπουλουΣυγγραφέα Πολιτικού Επιστήμονα. Καθημερινή πια η διαπίστωση: η χυδαιότητα, η έκπτωση, η ψυχική και ηθική μιζέρια περισσεύουν – και διατρέχουν οριζόντια την κοινωνία και το πολιτικό γίγνεσθαι.
 
Κυριακή, 30 Σεπτέμβριος 2012 19:35
Του Διονύση Μεσσάρη Έχω λίγο καιρό τώρα που επιδίδομαι μετά μανίας στην συγγραφή μίας επίτομης στιχοπλοκικής τεχνικής κινητοποιώντας και φέρνοντας στα όρια όλη την τυπική και άτυπη παιδεία μου. Δεν κατανοώ πλήρως την αιτία για ένα τέτοιο τόλμημα αλλά είμαι πρόθυμος να το ψάξω σχετικά. Καμιά φορά τα ελατήρια, ή κίνητρα αν προτιμάτε, των όσων κάνουμε βρίσκονται βαθειά κρυμμένα μέσα στην ψυχή μας ή ακόμα χειρότερα στο εγώ μας.
 
Κυριακή, 09 Σεπτέμβριος 2012 11:52
Του Διονύση Μεσσάρη  Εικόνα πρώτη. Ένα παιχνίδισμα στα σύννεφα, ένα άνοιγμα που άφηνε και εισέρρεαν με σφοδρότητα οι λόγχες του ήλιου και άρχισε σιγά – σιγά να αχνογράφεται ο λεπτός όγκος της Διολάτρευτης Πάρνηθας. Μέσα από τα θλιβερά παράθυρα της τάξης μία πύλη είχε ανοίξει από την ζοφερή πραγματικότητα ενός άχαρου μαθήματος στην αίθουσα προς την αφύπνιση της βαριοκοιμισμένης, μέχρι εκείνης της στιγμής, φύσης. Είναι ένα θαύμα το πως το ηλιακό φάσμα απελευθερώνει ένα απίστευτο σε ποικιλία θαύμα χρωμάτων.
 
Τετάρτη, 15 Αύγουστος 2012 06:06
του Διονύση Μεσσάρη Η θραύση, το τεμάχισμα, το λιάνισμα, το γδάρσιμο, το τρίψιμο, το μάσημα, η λειοτρίβηση ήταν ανέκαθεν τεχνολογικές διεργασίες επεξεργασίας των υλικών από τις πιο χρήσιμες στην καθημερινή ζωή του αρχαίου ανθρώπου. Τα προϊόντα αυτών των διεργασιών, εκτός από την χρησιμότητα τους, προκαλούσαν και κέντριζαν τις φιλοσοφικές ανησυχίες των προγόνων μας. Τα πολύ μικρά σωματίδια που παράγονταν, σαν τους κόκκους της άμμου, άλλοτε ήταν αναγνωρίσιμα και άλλοτε πάλι όχι. Έτσι ξεκίνησε μία σκυταλοδρομία γνωμών και δοξασιών για το απείρως μικρό σωματίδιο μέχρι το μεγέθους περίπου ενός χιλιοστού (10-3 m) και ήταν αυτή η τάση που τελικώς έφερε σε εμάς την σημερινή σχετική γνώση. Στην σκυταλοδρομία αυτή βοήθησε και η νεοαποκτηθείσα γνώση της γραφής με τα ξεχωριστά γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου, από το περίπου -900. Έτσι οι επιστημονικές δοξασίες πέρναγαν από τον δάσκαλο στον μαθητή γραπτά πλέον και όχι μόνο με την προφορική παράδοση.
 
Πέμπτη, 19 Ιούλιος 2012 20:05
του Διονύση Μεσσάρη Είμαστε για τα καλά μέσα στο καλοκαιράκι και έχω μία ξαφνική όρεξη για λίγο ελαφρά κουβεντούλα ποικίλης ύλης. Ας πούμε μία αναπόληση στο παρελθόν. Αποφεύγω επιμελώς κάθε οδυνηρή οπτασία και στρέφομαι προς τα ανέμελα φοιτητικά χρόνια. Ζητώ συγγνώμη από τους φίλους που δεν είχαν καν τέτοια εμπειρία, λέγοντας τους ότι όπως απέδειξαν τα πράγματα δεν έχασαν και τίποτε σπουδαίο, μάλλον κέρδισαν. Οφείλω όμως ακόμη και μία μεγαλύτερη συγγνώμη από τους συνομήλικους μου, και βάλε, που σίγουρα τις ανώμαλες καταστάσεις της εποχής μας ίσως και να μην τις θυμούνται σαν πολύ ανέμελες. Όπως και να το κάνουμε οι διαδοχικές και παρατεταμένες φοιτητικές μου περίοδοι με φόρτωσαν με αρκετές αναμνήσεις - εμπειρίες που δεν θα ήταν άσχημα να μοιραστούμε μερικές εξ αυτών επιλεκτικά, αν δεν έχετε τίποτε καλύτερο να κάνετε.
 
Τρίτη, 12 Ιούνιος 2012 20:18
του Διονύση Μεσσάρη  Ω! Μούσα! Υπάρχουν χώρες πολλές ακόμη που θα ήθελα να ιδώ ως άνδρας πολύτροπος, χωρίς κατ’ ανάγκη να πέρσω (γκλπ!) τα ιερά τους πτολίεθρα. Μα η επιθυμία μου αυτή σκοντάφτει κάπου. Πρωτίστως στον χρόνο που δεν διαθέτω και στα δυσβάσταχτα κόστη ταξιδίου λόγω της οικονομικής κρίσης, που η ψωμόλυσσα της παιδικής μου ηλικίας, η απαράδεκτη αδηφαγία της εφηβείας μου και οι διεθνοδημοσιονομικοπολιτικοί ερασιτεχνισμοί της ωριμότητας μου και πολλών ομοεθνών μου επέφεραν. Δευτερευόντως στο γεγονός ότι δεν διαθέτω το κατάλληλο μέσον δια ένα τέτοιο εγχείρημα. Οπότε (στεναγμός!) δεν μου μένει άλλη δυνατότητα από να καταφύγω στα πλεονεκτήματα της αφαιρετικής πνευματικής και ποιητική αδεία δημιουργικής φαντασίας (και λογιστικής). Πέτα λοιπόν γοργόφτερη σκέψη πάνω από λειμώνες και πέλαγα, του διοπτροφόρου ποιητή την άσβεστον πείνα, θρέψε.
 
Τετάρτη, 02 Μάιος 2012 16:57
Του Διονύση Μεσσάρη  Η κλαγγή των όπλων είχε κοπάσει. Ο κοπετός της ενύπνιας μάχης με τις Ερινύες και την γλυκιά και άπιστη οπτασία είχε επιτέλους καταλαγιάσει. Η συνείδηση μου με τα μέλη βαριά από τον υπνοκάματο αναδυόταν κολυμπώντας αργά από τα σκοτεινά βάθη του αβυσσαίου ύπνου στην επιφάνεια του ερημικού παρόντος και της ανέλπιδης απαντοχής.
 
Τετάρτη, 04 Απρίλιος 2012 11:53
Του Διονύση Μεσσάρη  Ήταν μία πολύ όμορφη ιστορική (25η Μαρτίου) και ηλιόλουστη ημέρα και βρέθηκα να κάθομαι ψηλά στα Τουρκοβούνια  για τον ερατεινό καφέ με δύο φίλους, τον Μπίλλυ τον στριμάρα και τον Αργύρη τον γκατζετάκια. Με τον πρώτο καθόμασταν σιωπηλοί, όπως έλεγε και το δημοτικό τραγούδι μέρα που ήταν σήμερα «Σαν την τρυγόνα χλίβεται, σαν το παπί μαδιέται», αλλά μάλλον επρόκειτο για σπαρίλα λόγω και της γενικής γλυκιάς ατμοσφαιρικής κατάστασης.
 
Κυριακή, 11 Μάρτιος 2012 19:59
Του Διονύση Μεσσάρη  Οι πλατείες των πόλεων ασκούσαν πάντα έναν μαγνητισμό. Πολεοδομικό εύρημα παλαιόθεν του αστυφιλούς ανθρώπου αποτέλεσε υπαίθριο καθιστικό, στέγασε το ποιοτικό εμπόριο της γειτονιάς, το σημείο συγκέντρωσης εκατοντάδων πολιτών, είδε στέψεις βασιλέων, εκκινήσεις πολέμων, και γενικά πολλά τραγικά ιστορικά γεγονότα.
 
Κυριακή, 26 Φεβρουάριος 2012 19:50
Του Διονύση Μεσσάρη  Είναι φορές που θέλεις ν’ ακούσεις λίγη καλή μουσική. Σου διώχνει τις εντάσεις και σου αποσπά την προσοχή από οδυνηρές σκέψεις σε ροζ συννεφάκια που έλεγε μια λιγόψυχη φίλη μου. Ένα μασάζ των αυτιών, κάτι σαν αρνητική ωτίτιδα και κάτι σαν ψυχοθεραπεία. Εάν συμφωνείτε και εσείς τότε θα με καταλάβετε πως  ένοιωσα όταν είδα το σαραβαλάκι μου διαρρηγμένο και την πρόσοψη του ραδιοφώνου φευγάτη.
 
Κυριακή, 05 Φεβρουάριος 2012 19:28
Του Διονύση Μεσσάρη Κάποτε ο Ναπολέων ο μεγάλος, που τυχαίνει να είναι και πατριωτάκι μου (μακρινό βέβαια), γοητευμένος από την δύναμη της προπαγάνδας που εξέπεμπαν τα ΜΜΕ εκείνης της εποχής ανεφώνησε φωνή μεγάλην και είπε στομφωδώς: «Όσο αξίζει μια τοπική εφημερίς δεν αξίζει μια μεραρχία στρατού»! Είναι απίστευτο πόσο δίκιο είχε.