avec art

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τετάρτη, 19 Φεβρουάριος 2020 10:43
γράφει η  Λαμπριάνας Κυριακού Κάθε Τσικνοπέμπτη μαζευόμασταν από το πρωί στο σπίτι της γιαγιάς μου της Ανδρομάχης, πρόσφυγας από το Δίκωμο. Η γιαγιά μου, αν ήταν μια μυθιστορηματική ηρωίδα, θα ήταν σίγουρα η Λωξάνδρα της Μαρίας Ιορδανίδου. Μάλλον γι αυτήν γράφτηκε. Τα σπίτια μας τέτοια εποχή ήταν στολισμένα με  ματσικόριδα* και ανεμώνες. Πριν ακόμα ο ήλιος ανατείλει,  το  ζυμάρι ήταν έτοιμο. Το χαλούμι τριμμένο, ο δυόσμος κομμένος και το  κρεμμύδι ψημένο.  Θα φτιάχναμε, αρχικά, τις παραδοσιακές πίτες της σάτζιης*. Έτσι έκαναν στο κατεχόμενο χωριό της μητέρας μου. Το Δίκωμο ήταν η χαμένη πατρίδα μας, όπως αυτή που χάσαμε το 22 στην Μικρασιάτικη Καταστροφή.  Μετά ψήναμε τα ψωμιά στον ξυλόφουρνο και κατά το μεσημέρι, άρχιζαν οι προετοιμασίες για τη σούβλα  και το οφτό, τις πατάτες του φούρνου και το κυριότερο; τη Σαλάτα λουβάνα. Τι είναι η λουβάνα;  Είναι οι  Παπούλες ή ψαρρές της Κρήτης ή το Lathyrus ochrus ολόκληρου το πλανήτη. Ωμό χόρτο που γίνεται σαλάτα με  μαρούλι,  σέλερι, αγγούρι,  κρεμμύδι,  λεμόνι, λάδι και αλάτι. Το μόνο σίγουρο είναι το φυτό που βγάζει τη φάβα. Ματσικόριδα Δικώμου (Φεβρουάριος 2020) - Φωτογραφία: Ανθή Σφακιανάκη Αυτό γινόταν κάθε τσικνοπέμπτη. Όλα τα ξαδέλφια, θείες – θείοι ενωμένοι.  Όλοι μαζί να πούμε καλή σαρακοστή να φάμε -  να πιούμε  - να τραγουδήσουμε - να  γελάσουμε.   Να πάρει ο παππούς μου ο Λάμπρος  το φελλό από το κρασί, να τον κάψει και να μας ζωγραφίσει τα πρόσωπα. Κι εμείς να τρελαινόμαστε από τη χαρά μας.  Αυτή ήταν η παραδοσιακή τέχνη του μασκαρέματος. Χημικά υλικά και τέτοια, δεν ήξεραν  οι παλιοί. Όπως μας έλεγαν «εν πελλάρες* ούλλα τούτα  τα νέα προϊόντα που κουβαλάτε». Αυτήν την παράδοση προσπαθούσε η γιαγιά μου να περάσει μέσα από τα παιδιά της και τα εγγόνια της.. αυτό το συναπάντημα που θα κρατούσε την οικογένεια ενωμένη και τις ρίζες μας ποτισμένες. Έτσι ήταν η  Τσικνοπέμπτη μας στην Κύπρο... Τώρα,  κάποιοι έφυγαν, νέα μέλη ήρθαν, κάποιοι άλλοι φτιάξαμε καινούργιες πατρίδες.  Τίποτα δεν είναι όπως τότε.  Αλλά πάλι χαίρομαι… γιατί κάποιος κάθε Τσικνοπέμπτη θα  θυμάται εκείνο  το τραγούδι που τραγουδούσαμε γύρω από το τραπέζι… Καλή Σαρακοστή να έχουμε… "Χίλια καλωσορίσετε απόψε στην συντροφιά μας Ανοίξετε κατά θεον τα φύλλα της καρδιάς μας…" *ματσικόριδα: Narcissus tazetta *σάτζιη - saj: είναι ένα από τα πιο γνωστά σκεύη της ανατολής που έφτιαχναν και φτιάχνουν πίτες. *πελλάρες: αταξία,  ανοησία        
 
Πέμπτη, 13 Φεβρουάριος 2020 10:00
του Γιάννη Αποστολόπουλου Ήταν παλιά μια πανέμορφη εικόνα με τα εντυπωσιακά πανύψηλα συντριβάνια και το πράσινο γύρω τους σε ωραίους σχεδιασμούς και ποικιλία χρωμάτων.
 
Σάββατο, 08 Φεβρουάριος 2020 13:58
του Γιάννη Αποστολόπουλου Μνημόσυνο για τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου τελέστηκε την Κυριακή 16 Νοεμβρίου, με τη συμπλήρωση 72 χρόνων από το θάνατο του πρώην πρωθυπουργού.
 
Σάββατο, 01 Φεβρουάριος 2020 13:46
του Γιάννη Αποστολόπουλου Η ανεξέλεγκτη λειτουργία των Τραπεζών ως προς τις αποφάσεις τους για συνεχώς νέες επιβαρύνσεις των πελατών τους για τις διάφορες υπηρεσίες είναι πλέον δεδομένο.
 
Παρασκευή, 17 Ιανουάριος 2020 13:03
Του Γιάννη Αποστολόπουλου Πολλά έχουν λεχθεί από ηθικής, κοινωνικής και θρησκευτικής άποψης για την τύχη του αγέννητου παιδιού, όπως και η τελευταία θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος.
 
Πέμπτη, 14 Νοέμβριος 2019 10:46
γράφει η Δήμητρα Γκουντούνα Απόψε δε θα κοιμηθώ… Θ΄ αφιερώσω τις ώρες που θα περνάνε σ΄ αυτούς που τόσο αγάπησα. Σ αυτούς που μου έχτισαν τον χαρακτήρα, είτε με τα γραφόμενά τους, είτε   με τις σκέψεις τους ,είτε με τη στάση ζωής που κράτησαν.
 
Τρίτη, 12 Νοέμβριος 2019 17:55
Του Δημήτρη Κωνσταντάρα Περπατώντας ένα απογευματάκι στο Κιάτο, πριν από δέκα-δεκαπέντε χρόνια, είδα κάτω στην παραλία , στο ύψος της πλατείας, πίσω από μια μικρή παιδική χαρά με δυο τραμπάλες και δυο μισο-ξεχαρβαλωμένες κούνιες, μια πολύ γνωστή φιγούρα να κόβει βόλτες. Μόνος. Μου φάνηκε πολύ γνωστός.
 
Κυριακή, 29 Σεπτέμβριος 2019 09:52
Του Πάνου Παγώνη. Και εφτασε η στιγμη του περιβοητου "ποθεν εσχες" για τους "κακομοιρους" τους πολιτικους μας...
 
Δευτέρα, 22 Ιούλιος 2019 21:10
Της Λαμπριάνας Κυριακού Ο Θυμός μου δεν έχει καταλαγιάσει, κι ας έχει περάσει ένας χρόνος. Δεν γράφω για να εντυπωσιάσω, ούτε θέλω να αποδείξω σε κανέναν ότι οι ευαισθησίες μου είναι περισσότερες.
 
Σάββατο, 20 Ιούλιος 2019 00:46
Της Λαμπριάνας Κυριακου Μετά από τόσα  χρόνια προσφυγιάς,  κατανοήσαμε,  γιατί αναστέναζαν ολημερίς οι μανάδες στα συρματοπλέγματα.  " Λογαριάσαμε, πόσα  καράτια μαύρου χρυσού έπρεπε να δώσουμε,  για να εξαγοράσουμε την ανεξαρτησία μας.
 
Σάββατο, 01 Ιούνιος 2019 07:28
Του Πάνου Παγώνη Φτάνοντας στο τέρμα των πρώτων... -ήντα έχω γίνει περισσότερο πολιτικοποιημένος απ΄ότι ήμουν στα νιάτα μου!!
 
Σάββατο, 11 Μάιος 2019 11:32
Πάω τακτικά στο χωριό μου για ξεκούραση,κάπου ψηλά στο Χελμό,ένα κλασσικό παραδοσιακό χωριό,όπως τα χιλιάδες που είναι σπαρμένα σε όλη την Ελλάδα.
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>