Η Νίνα Ναχμία γράφει για “Το Χαμένο Άλλοθι” της Μαίρης Βασάλου

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

της Νίνας Ναχμία

Προ ημερών, παραβρέθηκα στην παρουσίαση του βιβλίου της Μαίρης Βασάλου, ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΑΛΛΟΘΙ, από τις εκδόσεις ΔΙΑΠΛΑΣΗ. Το δεύτερο μετά το άκρως ενδιαφέρον “Η ΠΟΡΤΑ” του 2001 από τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. Άκουσα με προσοχή τους αξιόλογους ομιλητές, που προσπάθησαν με εντιμότητα και παραστατικότητα να αναπαραστήσουν τους ήρωες του και βιάζομαι ν αρχίσω την ανάγνωση του.
Η  ποιότητα γραφής της Μαίρης μοιάζει με το καλό κοφτό κέντημα της γιαγιάς που καμιά μηχανή, όσο τέλεια κι αν είναι δεν μπόρεσε να το αντιγράψει. Η Μαίρη έχει αυτό που έχει σήμερα ανάγκη ο κόσμος όσο ποτέ για να νοιώσει άνθρωπος. Την καλοσύνη, τον ρομαντισμό μιας τρυφερής εφηβείας που δεν απέβαλε ποτέ και την ειλικρίνεια των προθέσεων που είναι σαν διαφανές γυαλί φανερώνοντας τα υπέροχα συναισθήματα της. Παραμένει ντροπαλή σαν κοπελίτσα, ευγενική και ταπεινή μέχρι απορίας και αφήνει τους άλλους να προετοιμάζουν την παρουσίαση του βιβλίου της σαν να είναι κάποιας άλλης που όταν συνειδητοποιεί πως είναι γι αυτήν, όλοι αυτοί οι αξιόλογοι άνθρωποι στο πάνελ που μιλούν με επαινετικά λόγια για κείνην κοκκινίζει μέχρι τις ρίζες των μαλλιών της, και οι μπλε θάλασσες των ματιών της δακρύζουν από ευγνωμοσύνη.

Κι επειδή εγώ για να θαυμάσω ένα έργο πρέπει απαραίτητα να θαυμάζω να εκτιμώ και να έχω θετικά αισθήματα για τον συγγραφέα για την σεμνότητα, το ήθος και την διακριτικότητα του, δηλαδή να είναι αυταπόδειχτος, κάτι που στις μέρες μας έχουν εκλείψει ως σπάνια είδη έχω ιδιαίτερο λόγο, εκτός από το συγγραφικό της ταλέντο να αγαπώ την Μαίρη ως σπάνιο άνθρωπο.

Το βιβλίο της μπορεί να μην διαφημιστεί πολύ γιατί η Μαίρη δεν ξέρει και ντρέπεται να προβάλει τον εαυτό της. Δεν κάνει δημόσιες σχέσεις η ασχετοσύνες για να προβληθεί όπως άλλες που διαφημίζονται δυσανάλογα ως προς το περιεχόμενο των βιβλίων τους.

Η Μαίρη, λοιπόν. Η τρυφερή, η ντροπαλή, αυτή που δεν θα σας πει [διαβάστε με], ξόδεψα την ψυχούλα μου να το γράψω, περιμένει να ανακαλύψετε μόνοι σας το βιβλίο της.

Στη χώρα της τόσο χαμηλής αναγνωσιμότητας σου εύχομαι αγαπημένη μου Μαίρη να είναι πολλές οι χιλιάδες των ευαίσθητων που θα τους διαπεράσει η τρυφερότητα των σελίδων του ‘ΧΑΜΕΝΟΥ ΑΛΛΟΘΙ’ σου.

Σχετικά Άρθρα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία.