Καλημέρα θλίψη…Αντίο Ζιλιέτ Γκρεκό…

Screenshot 2020 09 23 iconic french singer and actress juliette gréco dies at 93 1068x519
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Ηταν η έμπνευση των δημιουργών ,.ήταν η μούσα των υπαρξιστών,  ήταν  η Γαλλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια Ζιλιέτ Γκρεκό, που έγινε διάσημη ερμηνεύοντας τραγούδια του Λεό Φερέ, του Ζακ Πρεβέρ και του Σερζ Γκενσμπούρ.

. «Η Ζιλιέτ Γκρεκό έσβησε  την Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2020, στο σπίτι της, στο Ραματουέλ της νοτιοανατολικής Γαλλίας.  σε ηλικία  93 ετών .

Η ζωή της ήταν έξω από τα συνηθισμένα», ανέφερε η οικογένεια της : «Ακόμη και στα 89 της χάριζε αίγλη στο γαλλικό τραγούδι»,   Μέχρι δηλαδή το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη το 2016, την ίδια χρονιά που έχασε και τη μοναχοκόρη της, τη Λοράνς-Μαρί, που έπασχε από καρκίνο.

”Το κίνητρό μου για τη ζωή, είναι να τραγουδώ! Το τραγούδι, είναι η πληρότητα, εμπεριέχει το σώμα, το ένστικτο, το κεφάλι” δήλωσε πρόσφατα η ίδια σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο στο περιοδικό Telerama.

«Ήμουν πολύ προχωρημένη στην εποχή μου, άλλωστε ήμουν το αντικείμενο του απόλυτου σκανδάλου. Δεν το επιδίωξα ποτέ, έτσι είμαι, δεν μπορώ να κάνω κάτι», έλεγε.

Η Ζιλιέτ Γκρεκό γεννήθηκε το 1927. Ο πατέρας της ήταν αστυνομικός από την Κορσική, η μητέρα της από το Μπορντό. Μετά το διαζύγιο των γονιών της μεγάλωσε με τη μητέρα και τους παππούδες της, αρχικά στο Μπορντό και κατόπιν στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, η 16χρονη τότε Ζιλιέτ συνελήφθη από την Γκεστάπο και βασανίστηκε. Η μητέρα και η μεγαλύτερη αδελφή της, που συμμετείχαν στη γαλλική αντίσταση, εκτοπίστηκαν στο Ράβεσνμπρουκ αλλά η Ζιλιέτ, λόγω του νεαρού της ηλικίας της, αφέθηκε ελεύθερη. Η οικογένεια ενώθηκε ξανά το 1945.

Με προτροπή της φιλολόγου της στο σχολείο, Ελέν Ντικ, παρακολουθεί μαθήματα θεάτρου, κερδίζει κάποιους ρόλους, εργάζεται στο ραδιόφωνο. Παράλληλα, γνωρίζεται με τη διανόηση της εποχής, γίνεται φίλη του Ζαν Πολ Σαρτρ, της Σιμόν ντε Μποβουάρ του Μπορίς Βιάν, της Αν Μαρί Καζαλίς, της Μαργκερίτ Ντιράς και σύντροφος του Μάιλς Ντέιβις.   «Ο Ζαν Πολ Σαρτρ ρώτησε τον Μάιλς Ντέιβις γιατί δεν με παντρεύτηκε. Κι εκείνος απάντησε πως με αγαπούσε πολύ για να θέλει να με κάνει δυστυχισμένη», είχε πει για τον μεγάλο της έρωτα, Μάιλς Ντέιβις. «Δεν μιλώ αγγλικά και ο Μάιλς δεν μιλούσε γαλλικά. Δεν έχω ιδέα πώς τα καταφέραμε να συνεννοηθούμε. Το θαύμα του έρωτα».

Στον κινηματογράφο, θα την δούμε στην ταινία «Καλημέρα θλίψη» (1958) που βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Φρανσουάζ Σαγκάν, σε σκηνοθεσία του Ότο Πρέμινγκερ. Θριαμβεύει και στην τηλεόραση, πρωταγωνιστώντας στη μίνι σειρά «Μπελφεγκόρ ή το Φάντασμα του Λούβρου», το 1965.

Περιοδεύει σ΄ όλο τον κόσμο διατηρώντας πάντα τις ίδιες πεποιθήσεις και την ίδια πολιτική ιδεολογία, ταγμένη στη γαλλική Αριστερά. Το 1966 παντρεύεται τον ηθοποιό Μισέλ Πικολί από τον οποίο θα πάρει διαζύγιο έντεκα χρόνια αργότερα. Το 1988 παντρεύεται τον πιανίστα Ζεράρ Ζουανέ, στενό φίλο του Ζακ Μπρελ, ο οποίος την συνόδευε και στη σκηνή.

Η συνεισφορά της στο γαλλικό τραγούδι είναι κάτι περισσότερο από σημαντική. Λάτρεψε το στυλ των μποέμ και την κουλτούρα της μεταπολεμικής εποχής στη Γαλλία και σύντομα η αισθησιακή φωνή της ταυτίστηκε όχι μόνο με τη μουσική και τα τραγούδια τους, αλλά και για την σκέψη και τον τρόπο ζωής τους. Ταυτίστηκε με το κίνημα των υπαρξιστών και αναδείχθηκε δίκαια η ιέρεια – σύμβολο για την μεταπολεμική γαλλική τέχνη και διανόηση.

 

Σχετικά Άρθρα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία.