Οι ταινίες αυτής της εβδομάδας μοιάζουν να κινούνται σε δύο άξονες, από τη μία, οι μεγάλες διεθνείς παραγωγές με οσκαρικά ονόματα και φεστιβαλικό αέρα και από την άλλη, μικρότερες, αλλά ουσιαστικές ταινίες που διεκδικούν χώρο μέσα από το θέμα και την ατμόσφαιρά τους. Καθώς οι αποκριάτικες εκδηλώσεις κορυφώνονται, οι αίθουσες γεμίζουν με ιστορίες για ενοικιαζόμενες οικογένειες, αιχμαλωσίες στον 16ο αιώνα, σαδομαζοχιστικούς έρωτες πάνω σε μηχανές, μεταλλαγμένους μύκητες, καταραμένες σφυρίχτρες των Αζτέκων, αλλά και φουτουριστικά κινούμενα σχέδια ή πολύτιμα ντοκιμαντέρ μνήμης.
Η επιστροφή του οσκαρικού πλέον Μπρένταν Φρέιζερ στο ιαπωνικής έμπνευσης δράμα «Οικογένεια Προς Ενοικίαση», η «αιρετική» ματιά του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ στον νεαρό Μιγκέλ ντε Θερβάντες στο βιογραφικό δράμα «Ο Αιχμάλωτος», το sci-fi θρίλερ «Θανάσιμη Απειλή» με τον Λίαμ Νίσον, η ερωτική δραμεντί «Pillion» με τον Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, το νεανικό horror «Το Σφύριγμα του Θανάτου», το υποψήφιο για Όσκαρ animation «Άρκο», το απολαυστικό «Καρό Νίντζα 3» και το ελληνικό ντοκιμαντέρ «Λευκά Όρη» συνθέτουν ένα πολυσυλλεκτικό παζλ επιλογών.
«Οικογένεια Προς Ενοικίαση» – Η μοναξιά προς ενοικίαση
Η ιδέα ακούγεται σχεδόν σουρεαλιστική, όμως βασίζεται σε μια υπαρκτή ιαπωνική πρακτική: εταιρείες που «νοικιάζουν» ηθοποιούς για να υποδυθούν συγγενείς, φίλους ή συντρόφους. Στην ταινία, ένας Αμερικανός ηθοποιός που ζει στην Ιαπωνία δέχεται να εργαστεί για μια τέτοια εταιρεία, υποδυόμενος ρόλους που σταδιακά αρχίζουν να μπλέκουν επικίνδυνα με την προσωπική του ανάγκη για αληθινή σύνδεση.
Η ταινία πατά πάνω σε μια κοινωνική πληγή – την αποξένωση στις σύγχρονες μητροπόλεις – όμως επιλέγει έναν πιο γλυκανάλατο δρόμο. Ο Φρέιζερ, συμπαθής και ανθρώπινος, κουβαλά το φιλμ με τη γνώριμη ευαλωτότητά του, αλλά η σκηνοθεσία αποφεύγει να σκάψει βαθύτερα στο υπαρξιακό κενό που περιγράφει. Μια δραμεντί καλών προθέσεων, που ακροβατεί ανάμεσα στη συγκίνηση και στο μελό.
Με λίγα λόγια: Ένας ηθοποιός προσλαμβάνεται από εταιρεία «ενοικιαζόμενων οικογενειών» και αρχίζει να χάνει τα όρια ανάμεσα στον ρόλο και στο συναίσθημα.
«Ο Αιχμάλωτος» – Ο Θερβάντες όπως δεν τον μάθαμε
Ο Αμενάμπαρ καταπιάνεται με την πενταετή αιχμαλωσία του Θερβάντες στο Αλγέρι και επιλέγει μια τολμηρή – και αμφιλεγόμενη – προσέγγιση: μια ερωτική σχέση με τον δεσμώτη του. Οι ιστορικοί αντιδρούν· ο κινηματογράφος, ωστόσο, επιτρέπει τη φαντασία.
Το φιλμ εντυπωσιάζει με σκηνικά και κοστούμια, δημιουργώντας μια εξωτική, σχεδόν παραμυθένια εκδοχή του 16ου αιώνα. Η χημεία των δύο πρωταγωνιστών λειτουργεί, αν και ο χαρακτήρας του Θερβάντες χάνει μέρος της πνευματικής του πολυπλοκότητας. Μια βιογραφική περιπέτεια με ίντριγκα, αισθησιασμό και πολιτισμικές αντιθέσεις.
Με λίγα λόγια: Το 1575, ο νεαρός Θερβάντες αιχμαλωτίζεται και, μέσα από την αφήγηση ιστοριών, παλεύει για την επιβίωση και την ελευθερία του.
«Θανάσιμη Απειλή» – Μύκητες, αίμα και χιούμορ
Ένας μεταλλασσόμενος μύκητας δραπετεύει από μυστική εγκατάσταση και απειλεί την ανθρωπότητα. Δύο νεαροί υπάλληλοι και ένας βετεράνος πράκτορας (ο Νίσον) αναλαμβάνουν να περιορίσουν την καταστροφή.
Η ταινία δεν κρύβει τα κλισέ της, αλλά τα ντύνει με ρυθμό και μαύρο χιούμορ. Οι σκηνές τρόμου συνδυάζονται με κωμικές πινελιές, δημιουργώντας ένα φιλμ ιδανικό για χαλαρή βραδινή έξοδο, αρκεί να αντέχει κανείς τις… γλοιώδεις λεπτομέρειες.
Με λίγα λόγια: Ένας επικίνδυνος μικροοργανισμός απειλεί τον κόσμο και μια απρόσμενη ομάδα πρέπει να τον σταματήσει.
«Pillion» – Έρωτας, εξουσία και μηχανές
Μια ιστορία ερωτικής αφύπνισης που μετατρέπεται σε ταξίδι αυτοπροσδιορισμού. Ένας ντροπαλός νεαρός γνωρίζει έναν επιβλητικό μηχανόβιο και εισέρχεται σε μια σχέση κυριαρχίας και υποταγής.
Η ταινία ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και στο δράμα, αποφεύγοντας τον ωμό ερωτισμό του βιβλίου και επιλέγοντας έναν πιο τρυφερό τόνο. Ο Σκάρσγκαρντ κυριαρχεί με τη σιωπηλή του παρουσία, ενώ η ταινία αποκτά φεστιβαλικό κύρος χάρη στη βράβευσή της στις Κάννες.
Με λίγα λόγια: Ένας νεαρός βγαίνει από τη ζώνη άνεσής του και ανακαλύπτει τον εαυτό του μέσα από μια έντονη ερωτική σχέση.
«Το Σφύριγμα του Θανάτου» – Καταραμένος ήχος
Μια ομάδα μαθητών βρίσκει μια αρχαία σφυρίχτρα των Αζτέκων που καλεί τον θάνατο. Παρά τις καλές στιγμές και μια εντυπωσιακή σεκάνς σε φεστιβάλ Halloween, το φιλμ υποκύπτει σε προβλέψιμες επιλογές.
Δεν είναι το horror που θα ανανεώσει το είδος, αλλά διαθέτει νεανικό ρυθμό και μερικές αποτελεσματικές σκηνές αγωνίας.
«Άρκο» – Φουτουριστική τρυφερότητα
Υποψήφιο για Όσκαρ animation, το «Άρκο» αφηγείται μια ιστορία φιλίας ανάμεσα σε ένα κορίτσι και ένα αγόρι από το μέλλον, σε έναν κόσμο όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με ρομπότ και ολογράμματα. Χειροποίητο σχέδιο, οικολογικό μήνυμα και συγκινητική απλότητα.
«Καρό Νίντζα 3» – Η τελευταία αποστολή
Η σκανδιναβική τριλογία κλείνει με χιούμορ και κοινωνικές αιχμές, προσφέροντας ψυχαγωγία για μικρούς και μεγάλους, μεταγλωττισμένη στα ελληνικά.
«Λευκά Όρη» – Μνήμη και Αντίσταση
Ένα συγκινητικό ελληνικό ντοκιμαντέρ που καταγράφει τη μαρτυρία ενός Κρητικού αντάρτη της Κατοχής και του Εμφυλίου. Πολύτιμο ιστορικό τεκμήριο, με σπάνιο αρχειακό υλικό και έμφαση στον ρόλο των γυναικών στην Αντίσταση.
