Θα ιδωθούμε ξανά; Πώς θα είναι μετά;
Της Μαίρης ΒασάλουΝα μαντέψεις δεν μπορείς, ιδίως όταν έχει συννεφιά και βαστά πάνω από δύο χρόνια· στη χώρα που οι άνθρωποι και τα μάρμαρα αντικρίζουνε τον ήλιο. Πώς θα είναι μετά; Εύκολη η μετάβαση από τη σκιά στο φως; Εύκολο να ξεχαστούν οι χαμένες ψυχές, οι παράλογες στιγμές, οι χιμαιρικές του χειμώνα οι μέρες; Τι από όλα, ακέραιο, θα μας έχει απομείνει; Από τη διάθεση, το αίσθημα, το συναίσθημα, από τις ξεχασμένες προσδοκίες… Θα αλλάξει ο άνθρωπος και η κοσμοθεωρία του; Και πώς αλλιώς να σκεφτεί κανείς; Την ώρα που θα προσμετρούμε στην ίδια ζυγαριά τις απώλειες: του χρήματος και των ανθρώπων. Όπως άλλωστε γίνεται μετά από μια μάχη. Θα ιδωθούμε ξανά; Ελεύθεροι από μάσκες και εμβολιασμούς, βόμβες, καταστροφές, απειλές πολέμου στα μήκη και στα πλάτη του πλανήτη. « Καπνοί κάτω από τα ρουθούνια του Θεού ». Ποτέ πια ζαλισμένοι, άφωνοι από τις άσχημες ειδήσεις που σου πληγώνουν την καρδιά…όταν έχει να κάνει με αγγελούδια: τα παιδιά του κόσμου• είναι και δικά μας παιδιά. Θα βρούμε πάτημα ανοιχτό ανάμεσα στ’ αγκάθια; Ναι, θα το προσπεράσουμε κι αυτό • νικηφόρα θα είναι η μάχη ενάντια στο θάνατο, στο κακό. Η ομορφιά θα νικήσει την ασχήμια λέει η αισιόδοξη πλευρά μας, αυτή που επισκιάζει τη σκοτεινή της όψη. Ναι , θα ιδωθούμε ξανά. Τι θα γίνει μετά; Θα πλημμυρίσουμε τους δρόμους. Θα μεθύσουμε από το ποτό της χαράς. Θα ανοίξουν οι αγκαλιές, θα σκορπίσουμε φιλιά. Το χέρι που αγάπησες, στη φούχτα σου σφιχτά θα μείνει. Ναι, θα ανταμώσουμε ξανά! Μ.Β…σκέψεις, γράφοντας πριν τρία χρόνια. Έχει τίποτε αλλάξει; Κι όμως θα αλλάξει: Θα δούμε καλύτερες ημέρες, θα ιδωθούμε ξανά
