Ο Stephen Colbert ανέβηκε στη σκηνή μέσα σε παρατεταμένο χειροκρότημα και επέλεξε να κρατήσει τον τόνο που χαρακτήρισε όλη του την πορεία. Αυτοσαρκαστικό, πολιτικό, αλλά και βαθιά ανθρώπινο. Στον τελευταίο του μονόλογο μίλησε για τη χαρά που του έδωσε η εκπομπή και για τους ανθρώπους που δούλεψαν πίσω από τις κάμερες όλα αυτά τα χρόνια.
Σύμφωνα με το CBS, ο Colbert αναφέρθηκε στη δουλειά της ομάδας του ως μια «μηχανή χαράς», εξηγώντας ότι για να γίνουν τόσα πολλά επεισόδια χρειαζόταν μηχανισμός, πειθαρχία και επιμονή, αλλά κυρίως η επιλογή να γίνεται αυτή η δουλειά με χαρά.
Η δική του εποχή στο «The Late Show» διήρκεσε 11 χρόνια και περιλάμβανε περισσότερα από 1.800 επεισόδια. Ο Colbert είχε αναλάβει το βραδινό πρόγραμμα το 2015, διαδεχόμενος τον David Letterman, και σταδιακά το μετέτρεψε σε ένα από τα πιο πολιτικά φορτισμένα late night shows της αμερικανικής τηλεόρασης.
Η πολιτική σκιά πίσω από την ακύρωση
Η απόφαση του CBS να βάλει τέλος στο «The Late Show» είχε προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις από τη στιγμή που ανακοινώθηκε. Το δίκτυο είχε αποδώσει την ακύρωση σε οικονομικούς λόγους και στις ευρύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η late night ζώνη, καθώς η τηλεοπτική κατανάλωση έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία χρόνια. Το Reuters σημειώνει ότι το CBS επικαλέστηκε οικονομικούς λόγους σε ένα περιβάλλον μειωμένης τηλεθέασης για τα βραδινά προγράμματα.
Ωστόσο, πολλοί τηλεθεατές και σχολιαστές είδαν πίσω από την απόφαση και πολιτικές πιέσεις. Ο Colbert υπήρξε επί χρόνια ένας από τους πιο σταθερούς και αιχμηρούς επικριτές του Ντόναλντ Τραμπ, σατιρίζοντας την προεδρία του, τις πολιτικές του και τη σχέση του με τα μέσα ενημέρωσης. Η ακύρωση της εκπομπής, σε μια περίοδο κατά την οποία η Paramount ζητούσε κυβερνητική έγκριση για τη συγχώνευσή της με τη Skydance, τροφοδότησε τη συζήτηση για το αν το CBS υποχώρησε σε πολιτικό κλίμα πίεσης. Το Reuters κατέγραψε ότι ορισμένοι επικριτές χαρακτήρισαν την ακύρωση πλήγμα στην ελευθερία της έκφρασης, ενώ ο ίδιος ο Trump χλεύασε δημόσια την αποχώρηση του Colbert.
Οι θαυμαστές έξω από το Ed Sullivan Theater
Η τελευταία ημέρα του «The Late Show» είχε και εικόνες λαϊκού αποχαιρετισμού. Θαυμαστές σχημάτισαν ουρές έξω από το Ed Sullivan Theater, παρά τη βροχή, κρατώντας πλακάτ με μηνύματα ευγνωμοσύνης προς τον Colbert. Για πολλούς από αυτούς, δεν επρόκειτο απλώς για το τέλος μιας εκπομπής, αλλά για το τέλος μιας καθημερινής τηλεοπτικής συντροφιάς που συνδύαζε πολιτική σάτιρα, μουσική, συνεντεύξεις και σχόλιο πάνω στην αμερικανική πραγματικότητα.
Στα κοινωνικά δίκτυα, τα μηνύματα αποχαιρετισμού ήρθαν από τηλεθεατές, καλλιτέχνες, συναδέλφους παρουσιαστές και πολιτικά πρόσωπα. Το κύμα αντιδράσεων έδειξε πόσο βαθιά είχε εγγραφεί το «The Late Show» στη δημόσια κουλτούρα των ΗΠΑ, όχι μόνο ως προϊόν ψυχαγωγίας, αλλά ως σημείο αναφοράς για την πολιτική κωμωδία.
Το τέλος μιας τηλεοπτικής παράδοσης
Το «The Late Show» δεν ήταν απλώς μία ακόμη βραδινή εκπομπή. Από την εποχή του David Letterman μέχρι τον Stephen Colbert, αποτέλεσε ένα από τα βασικά σύμβολα της αμερικανικής late night τηλεόρασης. Στη σκηνή του φιλοξενήθηκαν πρόεδροι, μουσικοί θρύλοι, ηθοποιοί, συγγραφείς, ακτιβιστές και προσωπικότητες που διαμόρφωσαν τη δημόσια συζήτηση.
Η αποχώρηση του Colbert και το τέλος του brand σηματοδοτούν κάτι ευρύτερο: την υποχώρηση μιας τηλεοπτικής φόρμας που κυριάρχησε για δεκαετίες, αλλά σήμερα πιέζεται από το streaming, τα social media και τη διάσπαση του κοινού. Από την επόμενη ημέρα, το CBS αντικαθιστά τη ζώνη με το «Comics Unleashed with Byron Allen», ανοίγοντας ένα νέο, αβέβαιο κεφάλαιο για τη μεταμεσονύχτια τηλεόραση.
Όσο για τον Stephen Colbert, το επόμενο βήμα του φαίνεται να οδηγεί μακριά από το καθημερινό late night πρόγραμμα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, η Warner Bros. τον έχει επιστρατεύσει για το σενάριο της επόμενης ταινίας του σύμπαντος του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», ένα project που ταιριάζει απόλυτα με τη γνωστή αγάπη του για τον Tolkien.
Το «The Late Show» έσβησε τα φώτα του, αλλά άφησε πίσω του μια βαριά τηλεοπτική κληρονομιά: τρεις δεκαετίες σάτιρας, συνεντεύξεων, πολιτικού σχολίου, μουσικών στιγμών και πολιτισμικών αναφορών. Και το τελευταίο «Hello, Goodbye» του Paul McCartney λειτούργησε σαν ιδανικός επίλογος: ένα αντίο σε μια εκπομπή που σημάδεψε την αμερικανική τηλεόραση και μια υπενθύμιση ότι ορισμένα τηλεοπτικά φινάλε μοιάζουν περισσότερο με ιστορικές στιγμές παρά με απλές αλλαγές προγράμματος.
