Εμπρός ΕΛΑΣ – Γράφει η Ευτυχία Καρύδη Φαράκου

Grigoris lamprakis
Facebook
Twitter
LinkedIn
Εμπρός ΕΛΑΣ
Farakou 2 13Της Ευτυχίας Καρύδη Φαράκου
     Μέσα σε λίγη ώρα το γενέθλιο πάρτι της Λιλίκας στην “Σόνια”*βούλιαξε. Με πιασμένη την ανάσα οι μεγαλύτεροι άκουγαν στο έκτακτο παράρτημα την είδηση. “Δολοφόνησαν τον Λαμπράκη”.
22 Μαϊου 1963, οι δρόμοι γιόμισαν από ξεχείλισμα οργής, τα σπίτια έχασαν τον ύπνο των μεροκαματιάρηδων.”Μα ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;” αναρωτιέται ως Πρωθυπουργός της χώρας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Και δικαιολογημένα. Ήταν πια εμφανής η διαφωνία του με το παλάτι και το παρακράτος των ανακτόρων και των νικητών του εμφυλίου είχε ήδη βάλει μπρος τις μηχανές.
    Δεν ήταν δα και μικρό το φιάσκο της Δεξιάς ( ΕΡΕ) οπότε (1958) η Αριστερά (ΕΔΑ) έρχεται δεύτερο Κόμμα με 25%. Στο χτυπημένο από τη μοίρα του, ηττημένο λαϊκό κίνημα αντηχεί ξανά, ο αντίλαλος της φωνής όλων εκείνων που είχαν τραγουδήσει: “Εμπρος ΕΛΑΣ, ΕΛΑΣ για την Ελλάδα/ Το δίκιο και τη Λευτεριά”.
Ως εδώ! Όχι παραπέρα! Στις εκλογές που μένουν γνωστές ως εκλογές βίας και νοθείας ψηφίζουν ακόμα και τα δέντρα και οι αποθαμένοι** Η τρομοκρατία, οι εκβιασμοί βασιλεύουν, οι φυλακές γεμίζουν.
    Στο Λονδίνο η βρετανίδα δημοσιογράφος Μπέτυ Αμπατιέλου, σύζυγος του κομμουνιστή Αντώνη Αμπατιέλου,*** πρωτοστατεί με τον Γρηγόρη Λαμπράκη και Μανώλη Γλέζο σε διαδηλώσεις κατά της βασίλισσας Φρειδερίκης και της πριγκίπισσας Ειρήνης που επισκέπτονται ανεπίσημα το Λονδίνο. Ζητούν την αποφυλάκιση των Ελλήνων κρατουμένων.
    Η Αθήνα πανηγυρίζει. Απ΄ άκρη -σ΄ άκρη ακούγεται; “Η Μπέτυ χαστούκισε την Φρίκη”****Ο Λαμπράκης φτάνει στο ξενοδοχείο και ζητάει να επισκεφτεί την βασίλισσα. Ο διάλογος, κληρονομημένος διαφορετικά στον κάθε λαό, είναι σαν παραμύθι.
-Λαμπράκης: Πρέπει ως εκπρόσωπος του ελληνικού λαού. Ως βουλευτής του, να δω τη βασίλισσα.
– Θυρωρός: Καθήκον εκ της θέσεως μου να μην αφήσω κανέναν να περάσει.
-Λαμπράκης: Εκ της θέσεως σας; Παιδί για θελήματα είσαι. Ένας θεληματάρης.
Την Φρειδερίκη την φυγάδευσαν από την πίσω πόρτα. Ο Λαμπράκης κυριαρχημένος από το πάθος το ελληνικό που δεν ξέρει μέτρο, ρίχνεται στη δράση και δολοφονείται στην Θεσσαλονίκη μετά μια ομιλία του για την ΕΙΡΗΝΗ.
Όλοι έχουμε κολλημένοι το αφτί στο ραδιόφωνο. Ανυπομονούμε να μάθουμε.
– Ζει;
– Ζει;
Ακούγεται από παντού.
Κι εμείς παιδιά, έφηβοι που μάς συνεπαίρνει το κυνηγητό της χίμαιρας. Τότε για πρώτη φορά βλέπουμε τον κόσμο να γκρεμίζεται από την αδικία, την αποκτήνωση και τον πόλεμο. Και δεν ρωτάμε πια αν ζει. Και βέβαια ΖΕΙ απαντάμε. Όλοι μας Λαμπράκισσες και Λαμπράκηδες.
“ΖΕΙ” λέει κι η Λιλίκα. “Είναι η μυστική φωνή μας που λογίζαμε χαμένη. Ο πιο σίγουρος αόρατος δεσμός ανάμεσα στους προπάτορες μας και εκείνων που θα ΄ρθουν”
~~~
*Ζαχαροπλαστείο “Σόνια” στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας Αθηνών όπου σύχναζε η Λιλίκα (Έλλη Αλεξίου) και της άρεσε 22 Μαϊου να γιορτάζει τα γενέθλια της.
**Από Το ημερολόγιο ενός Πιλάτου του Παύλου Δελαπόρτα που ως εισαγγελέας στη δίκη του Λαμπράκη υπήρξε καταλύτης ώστε να γίνει η δίκη. Ποιος όμως γνωρίζει έστω το όνομά του;
***Φρίκη ήταν το παρατσούκλι της Φρειδερίκης
***Χρόνια αργότερα η Μπέτυ με τα μπερδεμένα ελληνοαγγλικά της και εκείνο το φλεγματικό αγγλικό τόνο λέει: “Ποτέ δεν τη κατάχεσα. Δικαίωμα μου να διαμαρτυρήσω”

Λιγό

Σχετικά Άρθρα

Δημοφιλή...

Ροή ειδήσεων