Οι ταινίες αυτής της εβδομάδας μοιάζουν να κινούνται σε δύο άξονες, από τη μία, οι μεγάλες διεθνείς παραγωγές με οσκαρικά ονόματα και φεστιβαλικό αέρα και
Το θεατρικό έργο του Edward Albee «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» παραμένει, από το 1962 που πρωτοπαρουσιάστηκε, ένα έργο ανθεκτικό στον χρόνο και αμείλικτα σύγχρονο.
Γράφει ο Γιώργος Ουρανός Η κλιματική αλλαγή έχει αποδειχτεί ότι είναι πια, μια μόνιμη κατάσταση με πολύ επώδυνες επιπτώσεις σε ότι αφορά τις
Μέρα Μαγιού μου μίσεψες… Της Δέσποινας Μακρινού Εδώ στην Βόρεια Αφρική, στην γειτονική Αίγυπτο, ανάμεσα στα “ιερά” νερά του Νείλου, η Ελλάδα με πληγώνει για
Οταν ο Τάσος Λειβαδίτης έγραφε με τα κομμάτια της ψυχής του. όρθιος αντιμετωπίζοντας τον θάνατο των συντρόφων του ,περιμένοντας τη σειρά του… Με τις πρώτες
Τον σεβασμο απ τους Γερμανους να απαιτησουμε….Και μετα τις Γερμανικες αποζημιωσεις… βεβαιως. Αλλα βλέπεις, προεχει ο διχασμος μας… Πως τα καταφέραμε παλι…Αναθεμα το ιστορικο μας
Απο παιδί οταν με συγκλόνιζε κάτι κατέφευγα σ΄ έναν ποιητή ή σε ένα τραγούδι… Κι΄ όταν δεν μπορούσα να φτάσω στο ύψος της ιστορίας κάποιων
Μια νεαρή γυναίκα, ένα πανίσχυρο ζευγάρι στην καρδιά της Ουάσινγκτον και ένα παιχνίδι επιρροής που ξεφεύγει γρήγορα από κάθε έλεγχο. Το νέο φιλμ του Netflix,
Ο πρόσφυγας και ο μετανάστης, δεν είναι λαθραίοι Της Δέσποινας Μακρινού Κανείς δεν ξεκινάει απο τη χώρα του με μιά “αποσκευή” γεμάτη μνήμες και
Έρωτα εσύ Γράφει η Ευτυχία Καρύδη Φαράκου “Παίζω γροθιές με την κοινωνία”, καγχάζει όποιον της ζητάει το λόγο. Αργά κάποιο βράδυ βγαίνει βόλτα ασυνόδευτη.
Καλημέρα! Να πω οτι δεν συγκινήθηκα ,με τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των εκλογών για τα Πειθαρχικά θα ήταν ψέμα. Να σας πω απλά ευχαριστώ
Η συγκέντρωση ανάβει κι είναι όλα συνειδητά. Ακαδημίας 20 ,Και οι συνάδελφοι πλημμύρισαν πεζοδρόμια και το κτίριο της Ενωσης Συντακτών, μέ όποια ελπίδα έχει σταυρωμένα