ποίηση Μαρίας Ρουκά

Οταν, όλα σπάνε και θρυμματίζονται, μένει μόνο ένα σώμα γρατσουνισμένο και φοβισμένο. Ντροπιασμένο για εκείνα που ζητούσε, τα αχόρταγα που δεν κατάφεραν να του σιγάσουν