Ωδή για έναν θάνατο…

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

ΩΔΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΘΑΝΑΤΟ
Αθήνα, Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 1998
γράφει ο Γιώργος Δανόπουλος

‘Ενα πουλί πεθαίνει κάθε ημέρα…
μία ελπίδα φέυγει στον αέρα
και ενα κενό, αφήνει στην παρέα…

* * *

‘Οσοι θα μείνουν θα θυμούνται
μες στην καρδιά θα νοσταλγούν…

Εσένα που εχάθηκες,
σε άλλους ουρανούς…

* * *

Εκεί που πήγες τώρα θα γελάς
και ελπίδες άλλες θα σκορπάς στους άλλους
που έμειναν και που θαρρούν…

…να ξαναδούν το πρόσωπο
που αγαπούν…

* * *

Σαν η σείρα τους έρθει να χαθούν
θα έρθουν επάνω να σε βρούν…
…στους άλλους ουρανούς…

* * *

‘Ενα πουλί πεθαίνει κάθε ημέρα
άλλο γεννιέται να καλύψει το κενό…

* * *

Μία ζωή ακόμα χάθηκε
και άλλη μία μόλις άρχισε…

* * *

Και στο κενό που βρήκε στάθηκε
το έκλεισε…και δάκρυσε…

* * *

Για εκεiνην, που έφυγε και χάθηκε…

* * *

“Ακόμα και η ελπίδα δάκρυσε…”

Σχετικά Άρθρα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία.