Ποίηση…

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΥΣΤΡΑ ΤΗ ΜΑΝΑ ΣΟΥ
του Βαγγέλη Γιαννελάκη. Τη μάνα σου θυμάμαι·
τί και τί δεν έκανε
στα ξένα να σπουδάσεις,
πόσες σκάλες
τόσες σκάφες στο ποτάμι,
εσύ ο γιος της πλύστρας
τρανός να γίνεις δικαστής
στην έδρα το γουνάκι σου να καμαρώνει
ή και το δίχως άλλο,
πρώτο πολίτη να σε δει κατά τα ειωθότα.
Και συ δε λέω, γερό κεφάλι·
τόσα βάσανα και κόπους
από φωτιές απόδρασες, σημαία σου η γνώση.

Όμως φίλε μου πώς κατάντησες
τόσες ζωές να ακυρώνεις;
Απόθανε η γερόντισσα·
ευτυχώς δέν πρόλαβε να δει
τί για την πλύστρα μάνα σου δέν έκαμες.
Τί τά ‘θελες τόσα πτυχία;
Τόση ζωή χαράμι·
δέ χρειαζόσουν όλ’ αυτά να φτύνεις τη γενιά σου.

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.

Σχετικά Άρθρα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία.