Με τις γυναίκες της Τεχεράνης – Της Δέσποινας Μακρινού

Με τις γυναίκες της Τεχεράνης

Δέσποινα Μακρινού

Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, η γυναικεία παρουσία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του διεκδικητικού μπλόκ για Δημοκρατία και Ισότητα.

Συμφωνα με μαρτυρίες, πολλές ήταν εκείνες που πέταξαν μακριά την μαντήλα, αναψαν τσιγάρο δημοσίως και έκαψαν φωτογραφίες του θρησκευτικού ηγέτη.

Πράξεις που δυστυχώς, βρίσκονται στην απόλυτη απαγόρευση του θρησκοκρατούμενου καθεστώτος και τιμωρούνται με φρικτά βασανιστήρια και θανατικές ποινές.

Οι γυναίκες της Τεχεράνης, του Ιράν γενικότερα, δεν έχουν τίποτα να χάσουν, απο μία κατάσταση ζωής, ικανή μόνο να τιμωρεί, να αδικεί και εντέλει να αφυδατώνει τα όνειρα.

Η ισότητα των γυναικών, γεγονός καταδικαστέο, παράνομο και ασυμβίβαστο με το σημερινό καθεστώς, είναι μιά δίκαιη απαίτηση, ένα δίκαιο αίτημα, που σιγοβράζει εδώ και πολλά χρόνια στη χώρα.

Οι λίγες απόπειρες ανυπακοής που κατά καιρούς είχαν εκφραστεί, τιμωρήθηκαν παραδειγματικά χωρίς κανένα έλεος.

Στούς δρόμους λοιπόν της πρωτεύουσας και όχι μόνο, οι Ιρανοί και οι Ιρανές ζητώντας Δημοκρατία και Ελευθερία.

Η φονταμενταλιστική ισλαμική διακυβέρνηση, αφού εξήντλησε όλα τα μέσα για την αποφυγή των διαδηλώσεων, προχώρησε σε πιό δραστικά μέτρα.

Διέκοψε όλες τις τηλεπικοινωνίες, απενεργοποίησε το διαδίκτυο και επιστράτευσε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Ωστόσο οι Ιρανοί δείχνουν αποφασισμένοι να προχωρήσουν και δίνουν δυναμικό παρόν σε όλες τις πόλεις, με κινητοποιήσεις και άλλες ακτιβιστικές ενέργειες.

Η άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας, με πληθωρισμό πάνω απο το 40%, η σοβαρή υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, η θρησκευτική καταπίεση καθώς και η έλλειψη προοπτικής δυναμιτίζουν την αντίσταση του λαού.

Η Διεθνής Κοινότητα παρακολουθεί και ευχή όλων θα είναι να αφήσουν το λαό του Ιραν, να αποφασίσει μόνος του το μέλλον της χώρας.

Οι προφάσεις και οι υπεκφυγές τύπου “παρέχω βοήθεια” είναι γνωστό τελικώς ποιόν εξυπηρετούν.