Βινσεντ Βαν Γκόγκ: Οι ζωηρές αποχρώσεις μιάς “μαύρης” ζωής
Της Δέσποινας Μακρινού
Μιά θλίψη που κράτησε 37 χρόνια. Μιά δυστυχισμένη ζωή, που γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου του 1853 στο ολλανδικό χωριό Ζούντερτ για να βιώσει έναν ατέλειωτο γολγοθά στην πορεία της ζωής του.
Μόλις έναν πίνακα τον “Κόκκινο Αμπελώνα” κατάφερε να πουλήσει εν ζωή και να πάρει κάποια χρήματα. Ήταν ένας ασήμαντος ζωγράφος, μιά διαταραγμένη προσωπικότητα, που επιβίωνε με τη βοήθεια του αδελφού του Τεό και κάποιων φίλων του.
Ο Βίνσεντ, το απόμακρο παιδί απο τα οκτώ αδέλφια, δεν μπόρεσε ποτέ να προσαρμοστεί σε μιά συμβατική ζωή με κανόνες. Στα λίγα χρόνια που έζησε αναζητούσε την ικανοποίηση, την αλήθεια, την απάντηση στη φτώχεια και την ανέχεια.
Άλλαξε επαγγέλματα γεμάτα αντιθέσεις, χωρίς να υπολογίζει το κόστος. Ξεκίνησε απο την επιθυμία να γίνει ιεροκήρυκας, αλλά δεν μπόρεσε να τιθασεύσει τις ανησυχίες του και γρήγορα παραιτήθηκε.Έγινε πωλητής αλλά δεν άντεχε το ψέμα. Ως ζωγράφος δεν συνεργάστηκε ποτέ με τις γκαλερί, διότι όπως ισχυριζόταν “το κύκλωμα των γκαλερί ήταν ξένο με τις πεποιθήσεις του”.
Ερωτεύθηκε παράφορα την πρώτη του εξαδέλφη που είχε φιλοξενηθεί στο πατρικό του σπίτι με αποτέλεσμα ο πατέρας του να τον διώξει και να μείνει χωρίς στέγη για μεγάλο διάστημα.
Περιγράφεται απο τους βιογράφους με ένταση, το περιστατικό της αναζήτησης της αγαπημένης του ανήλικης στο σπίτι της, όπου έσπασε την πόρτα του σπιτιού της προκειμένου να την συναντήσει.
Η ατίθαση και εμμονική αυτή συμπεριφορά ανάγκασε τον αδελφό του να ζητήσει ψυχιατρική βοήθεια. Έτσι για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε έγκλειστος σε ψυχιατρική κλινική.
Το 1886, σε ηλικία 33 ετών επισκέπτεται το Παρίσι και γνωρίζει τον Ντεγκά, τον Πισαρό, τον Τουλούζ Λωτρέκ και τέλος τον Γκωγκέν με τον οποίο επρόκειτο να συνδεθεί με στενή και ίσως μοιραία φιλία.
Επηρεάζεται απο το κίνημα των ιμπρεσιονιστών και τελικά κατατάσσεται απο τους κριτικούς της Τέχνης, στο κίνημα των ιμπρεσιονιστών.
Η αντικονφορμιστική συμπεριφορά του ωστόσο, συνεχίζεται και καταναλώνεται στην αναζήτηση συντροφιάς στα πορνεία του Παρισιού, ερωτευμένος κάθε φορά και με μία διαφορετική πόρνη.
Η φιλία του με τον Γκωγκέν, υπήρξε καταλυτική για την προσωπικότητα του. Έζησαν μαζί τα καλύτερα και πιο ήρεμα χρόνια. Ώστόσο όταν ο Γκωγκέν αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί, ο Βαν Γκόγκ λέγεται ότι για αυτοτιμωρία έκοψε ένα κομμάτι απο το λωβό του αυτιού του και το παρέδωσε στην πόρνη με την οποία εκείνο τον καιρό ήταν ερωτευμένος.
Λίγα χρόνια μετά σε ηλικία 37 ετών ο Βαν Γκόγκ βρίσκεται θανάσιμα αυτοτραυματισμένος στο θώρακα και λίγες μέρες μετά πεθαίνει. Μία απο τις πολλές θεωρείες που επικράτησανμετά θάνατο, είναι και το ότι ανέλαβε την ευθύνη του τραυματισμού του στην προσπάθεια να μην ενοχοποιηθεί ένας έφηβος που κατά λάθος τον πυροβόλησε.
Ο Βίνσεντ Βαν Γκόγκ υπήρξε ένας μεγάλος καλλιτέχνης, μιά καλλιτεχνική ιδιοφυία που έζησε μέσα στις πολλές εικαστικές του αποχρώσεις μιά μαύρη ζωή γεμάτη δυστυχία. Ό ίδιος είχε πει “δυστυχώς η θλίψη δεν σβήνει ποτέ”.
Υ.Σ Απο τις 22 Οκτωβρίου και έως τέλος Μαίου φιλοξενείται στην περιοχή Γουδή μιά υπερρεαλιστική -με έργα του μεγάλου καλλιτέχνη.
