Η Ακροδεξιά συσπειρώνεται ενώ η Αριστερά… συσκέπτεται!
Της Δέσποινας Μακρινού
Το Συνέδριο της Συντηρητικής Πολιτικής Δράσης (CPAC), που ιδρύθηκε το 1974 και εγκαινιάστηκε απο τον τότε πρόεδρο Ρήγκαν, επέλεξε να γίνει το φθινόπωρο του 2027 στην εμβληματική ευρωπαική πρωτεύουσα της Ιταλίας, τη Ρώμη.
Τη συμμετοχή τους εξασφαλίζουν όλα τα ακροδεξιά ευρωπαικά μορφώματα που καλύπτονται απο τις πολιτικές επιλογές του MAGA (Make America Great Again) του προέδρου Τράμπ.
Η επιλογή της πόλης για τη διεξαγωγή του Συνεδρίου, ασφαλώς και δεν είναι τυχαία.
Μην ξεχνάμε ότι στην ίδια πρωτεύουσα ζεί και δραστηριοποιείται ο Πάπας, με τον οποίον έχουν πολλά προηγούμενα, όσον αφορά στις ανθρωπιστικές του ιδεέες.
Μετά την συντριπτική νίκη του ακροδεξιού ΑFD στη Σαξονία της Γερμανίας, οι δυνάμεις της συντήρησης και της ακροδεξιάς ατζέντας, δεν μπορούν να συγκρατήσουν τη … χαρά τους.
Απο κοντά η Μαρί Λεπέν, το VOX στην Ισπανία, αλλά και σε άλλες ευρωπαικές χώρες.
Στόχος τους η διάλυση της Ευρωπαικής Ένωσης και η ίδρυση μιάς άλλης Κοινότητας Ευρωπαικών Εθνών, χωρίς Κοινοβούλιο.
Στην ημερήσια διάταξη του Συνεδρίου, εκτός φυσικά απο την συσπείρωση, βρίσκεται η επανακίνηση της πυρηνικής και ορυκτής ενέργειας, η απομετανάστευση με συντονισμένο επαναπατρισμό όλων σχεδόν των μεταναστών υπερασπίζοντας το χιτλερικό σύνθημα για εθνοτική κάθαρση, αυστηροποίηση του ελέγχου των συνόρων καθώς και άλλα μέτρα, πάντα προς την ακροδεξιά και συντηρητική πλευρά της ιστορίας.
Οι αναταλλαγές ιδεών με Αμερικανούς Βετεράνους , πρωτοστατούντος του Ελον Μάσκ, θα πυκνώσουν το επόμενο διάστημα διεκδικώντας μερίδιο στο Know how της διάλυσης μιάς δημοκρατικής κοινότητας.
Απο κοντά φυσικά και ο Πρόεδρος Τράμπ.
Το ζήτημα είναι τι κάνουν στην προκειμένη περίπτωση οι Δημοκρατικές Δυνάμεις ?
Έχουν αντιληφθεί ότι τα Ανθρώπινα Δημοκρατικά Δικαιώματα πλήττονται?
Έχουν αντιληφθεί ότι το παιχνίδι της Δημοκρατίας εξελίσσεται όλο και περισσότερο σε βάρος των λαών της,
Στον αιώνα μας δεν δικαιούται κανείς να επικαλεστεί ότι δεν γνωρίζει.
Δεν δικαιούται να σφυρίζει αμέριμνα .
Η Αριστερά ακόμα συσκέπτεται αν η “Δικτατορία του προλεταριάτου” είναι εφικτή? Ενώ η Ακροδεξιά συσπειρώνεται?
