Γράφει η Τίνα Πανώριου
“Ενθυμήσεις – αφηγήσεις” Λια Μεγάλου – Σεφεριάδη
Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
Η ζωή της παλιάς γειτονιάς, τα παιχνίδια μας σε κήπους, χωματόδρομους και αλάνες, οι φάρσες και οι σκανταλιές, η ποτιστήρα του Δήμου, τα καρπουζοφάναρα και οι φωτιές του Αϊ-Γιαννιού, τα θερινά τα σινεμά κι οι λαθροθεατές τους, τα σουξέ της εποχής, ελληνικά και ξένα, το τραπέζι της Κυριακής, το ανεκτίμητο ραδιόφωνο με «Tο θέατρο στο μικρόφωνο» του Αχιλλέα Μαμάκη, την «Ώρα του παιδιού» της Θείας Λένας και την ατέρμονη «Πικρή μικρή μου αγάπη», Ο Μικρός Ήρως, τα ροξ, τα κορνέ, η ΙΟΝ αμυγδάλου, τα κομμωτήρια με τις κάσκες, το καινοφανές τζουκ μποξ, η πλουμιστή ραπτομηχανή Singer, το Τηλέφωνον Διά Το Κοινόν, τα κέντρα διασκεδάσεως στην παραλιακή, τα ταψιά με τα γεμιστά να πηγαινοέρχονται στον φούρνο , η έλευση των ηλεκτρικών συσκευών, τα επαγγέλματα που καταργήθηκαν, το πρωτόφαντο ξυλάκι κρέμα με επικάλυψη σοκολάτας, τα ομαδικά μπάνια στη θάλασσα και το μαγικό μείγμα ελαιολάδου-ιωδίου για το μαύρισμα
Εικόνες ευφρόσυνες μιας μακρινής εποχής – που δεν υπάρχουν πια παρά μόνο στη μνήμη – αποτυπώνονται διά της γραφής προς τέρψη των παλαιότερων και γνώση των νεότερων.
…Η Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1945. Το 1965 μετοίκησε στην Αθήνα. Το 1966 εμφανίστηκε στη λογοτεχνία με το διήγημα Έντεκα γράμματα κι ένα υστερόγραφο στο περιοδικό ΕΠΟΧΕΣ,.. Το 1972 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο Ο δραπέτης στο δέντρο. Από τότε μέχρι σήμερα έχει εκδώσει άλλα είκοσι ένα βιβλία, Το 2001 τιμήθηκε με το Βραβείο Ιπεκτσί για το μυθιστόρημά της Σαν το μετάξι (Εκδόσεις Καστανιώτη, 1996). Βιβλία της βρίσκονται σε πολλές εθνικές και πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες ανά τον κόσμο. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
