Νυκτερινά πρελούντια, πολωνέζες, σονάτες
Γράφει η Ευτυχία Καρύδη Φαράκου Δεν είχε μαθητές ή προδρόμους. Σε κανέναν δε μετέδωσε το μυστικό της εσωτερικής του φωνής που μόνο αυτός ήξερε να μιλάει. Λεπτός, αριστοκρατικός με συνήθειες από τις ευγενέστερες ευρωπαϊκές. Έχει τη γοητεία του δημιουργού ποιητή, του μεγάλου δεξιοτέχνη και πατριώτη.
Γεννήθηκε σα σήμερα 1 του Μάρτη στα 1810, στη Ζελάτοβα της Πολωνίας. Η πατρική του γη, έρμαιο Πρωσίας, Αυστρίας και Ρωσίας γνωρίζει μόνο κατοχή και διαμελισμούς. Η αποτυχημένη πολωνική επανάσταση του 1830 συντρίβει την προσπάθεια για πατρίδα ελεύθερη και ανεξάρτητη. Δεν κλείνει μέσα του όμως, την πληγή και το όραμα μιας ελεύθερης Πολωνίας. Το ασημένιο κύπελο με το πατρικό χώμα, που τού χαρίζουν οι φίλοι του όταν καταφεύγει στο Παρίσι είναι η ακοίμητη βασανιστική ελπίδα του, ό,τι πιο πολύτιμο για την ύπαρξή του.
Η γνωριμία του με την Γεωργία Σάνδη. Γυναίκα με ασυνήθιστη δύναμη και επίμονο χαρακτήρα κάνει τη ζωή του ένα μυθιστόρημα, με φευγαλέες στιγμές ευτυχίας και μεγάλωμα του ορίζοντα της αέρινης ευαισθησίας του. Μοιραίο αποτέλεσμα η κατηφόρα της κλονισμένης υγείας του, μέσα σε μια απίστευτη οικονομική δυσπραγία. Τον Οκτώβρη του 1847 αποχαιρετά τον πρόσκαιρο κόσμο μία από τις ωραιότερες μεγαλοφυϊες της μουσικής.
Εκείνου, που γράφοντας μουσική μ ό ν ο για πιάνο. Ανακακάλυψε α υ τ ό ς και μ ό ν ο την αφανή δυνατότητα αυτού του οργάνου, την ποιητική του απόχρωση που χαρακτηρίζεται α π ό αρμονικές διεισδύσεις γεμάτες πάντα από ποίηση, ευστροφία, μελωδίες της πατρίδας του και οραματισμό για έναν αληθινά ελεύθερο κόσμο.
Το όνομα του Φρειδερίκος Σοπέν.
