Εγώ δεν τρομοκρατούμαι
Της Ευτυχίας Καρύδη ΦαράκουΣτου Γουδή, στο πολύπαθο Νοσοκομείο “Σωτηρία”. Μπρος σε τοίχο, λίγο πιο πάνω από την πανεπιστημιακή πνευμονολογική κλινική βρίσκεται μια πλάκα με τα ονόματα εκτελεσμένων κομμουνιστών.
Αξημέρωτα, 4 το πρωί, Κυριακή 30 Μαρτίου 1952, ούτε οι φασιστοναζί δεν το ΄καμαν ποτέ Κυριακή και γιορτή. Εκεί ακριβώς. Αποφασίζεται, επί κυβερνήσεως μαύρου καβαλάρη Νικολάου Πλαστήρα να εκτελεστούν οι κομμουνιστές Δημήτρης Μπάτσης, Νίκος Καλούμενος, Ηλίας Αργυριάδης και Νίκος Μπελογιάννης.
Όσες φορές κι αν έτυχε να αφήσω σ’ αυτήν την πλάκα ένα δεσμάκι ανεμώνες. Μια ιστορία που ακούγαμε από τον πατέρα, κομμάτιαζε ίσκιους.
Μια μέρα στον φυλακισμένο Μπελογιάννη ο δεσμοφύλακας τού πηγαίνει ένα πακέτο από εφημερίδες, λέγοντας του: “Ορίστε για να μη λέτε ότι σάς τρομοκρατούμε”.Κι ο Μπελογιάννης:
“Εγώ δεν είπα ποτέ ότι με τρομοκρατήσατε.Γ ι α τ ί ε γ ώ
δ ε ν τ ρ ο μ ο κ ρ α τ ο ύ μ α ι! “
βρίσκεται μια πλάκα με ονόματα εκτελεσμένων.
Κυριακή, ούτε οι φασιστοναζί δεν εκτελούσαν Κυριακή. 30 Μαρτίου 1952 επί
