Κική Δημουλά. Η ποιήτρια των αναζητήσεων και του χάους
6 Ιουνίου 1931 – 22 Φεβρουαρίου 2020
Της Δέσποινας Μακρινού
“Ενός λεπτού μαζί” για τον θάνατο, την απουσία, τη φθορά αλλά και για τη μέρα της δημιουργίας μιά αξιόλογης Ελληνίδας ποιήτριας.
6 Ιουνίου 1931 γεννιέται στην Αθήνα η Βασιλική Ράδου, γνωστή στον χώρο των γραμμάτων ώς Κική Δημουλά. Μιά γυναίκα που αν και η ίδια δήλωνε ότι “είναι δύσκολο, κοπιαστικό και τρομερά επικίνδυνο να μην είναι μιά γυναίκα παρά μόνο το φύλο της ή ακόμη και η απάρνηση του φύλου της” κατάφερε να ξεχωρίσει και να γίνει μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Η Κική Δημουλά σε όλη την ποιητική διαδρομή της παλεύει με το χάος, το θάνατο, την απουσία, τη φθορά αλλά και τον αγώνα για ζωή. Οι δημιουργικές της ποιητικές εμπνεύσεις είναι ένα “μείγα εύγευστων δηλητηρίων” όπως αναφέρει η ίδια, το οποίο καταφέρνει να “προσφέρει” σε “χρυσά δελεαστικά ποτήρια. Είναι ίσως ο πειρασμός, ο δαίμονας που μπαίνει ξαφνικά στο σώμα του κανονικού, προκαλώντας ένα σεληνιασμό γόνιμο, ή ακόμα ένα είδος ευθανασίας των πραγμάτων που υπάρχουν μέσα μας ως ανικανοποίητα ή ως προδομένα”.
Η Κική Δημουλά, σε παλαιότερη συνέντευξη της είχε δηλώσει “Δεν νοιώθω δημιουργός. Πιστεύω ότι είμαι ένας έμπιστος στενογράφος μιάς πολύ βιαστικής πάντα ανησυχία, που κατά καιρούς με καλεί και μου υπαγορεύει κρυμμένη στο ημίφως ενός παραληρήματος, ψιθυριστά, ασύντακτα και συγκεκριμένα τις ακολασίες της μέ έναν άγνωστο τρόπο ζωής. Τοσο μεταχειρισμένη και υπηρεσιακή είναι η ανάμειξή μου στη δημιουργία”.
Η Δημουλά, αν και συχνά ως αντικείμενο είχε το “μηδέν” το “μη ον” αγάπησε τη ζωή και συμπορεύτηκε με ευγνωμοσύνη στο “Λίγο του Κόσμου”.
Εχει αποσπάσει πολλά λογοτεχνικά και ποιητικά βραβεία (Ευρωπαικό Βραβείο Λογοτεχνίας, Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο, Μακεδονικό Βραβείο, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών) απέκτησε δύο παιδιά το Δημήτρη και την Ελση και πέθανε σε ηλικία 89 ετών στην Κυψέλη όπου και διέμενε.
Κάποτε όταν την ρώτησαν τι είναι για εκείνη ποίηση απάντησε “ρωτήστε τη σοφή την άγνοια”.
