Ο «Μάο» στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών

mao_dipethe_serron
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

«Μπορεί να είναι το παιδί του καθενός», λέει ο Χρήστος Οικονόμου για τον ήρωά του, που ανεβαίνει στη σκηνή σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Μέντη

Ο «Μάο» του Χρήστου Οικονόμου ζωντανεύει στη σκηνή σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Μέντη

Ενας συνταξιούχος ναυτικός, μάγειρας στα καράβια, μια ήσυχη βραδιά του φθινοπώρου αποφασίζει να υπερασπιστεί ένα παλικάρι που οι συνθήκες της ζωής το έχουν αναγκάσει να βγει στο περιθώριο. Αποφασίζει να μιλήσει για τον «Μάο», έτσι τον είπε κάποτε ο πατέρας του, έτσι έμεινε να τον φωνάζουν όσοι τον γνώρισαν.

Ο «Μάο» του Χρήστου Οικονόμου, στην πρώτη του θεατρική μεταφορά, παρουσιάζεται από το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, στη μικρή σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου «Αστέρια», σε θεατρική διασκευή-σκηνοθεσία Παναγιώτη Μέντη. Ο «Μάο» ανήκει στη συλλογή διηγημάτων του Χρήστου Οικονόμου «Κάτι θα γίνει θα δεις», που φέτος τιμήθηκε με το Πρώτο Κρατικό Βραβείο Διηγήματος.

«Είναι μεγάλη τιμή για μένα ότι ένας καταξιωμένος θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης, ο Παναγιώτης Μέντης, επέλεξε να ανεβάσει στη σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών μια παράσταση βασισμένη στο διήγημά μου ”Μάο”» λέει ο συγγραφέας. «Η χαρά μου είναι διπλή, επειδή το διήγημα αυτό, από τη συλλογή ”Κάτι θα γίνει, θα δεις”, είναι ίσως ό,τι πιο απαιτητικό έχω γράψει, από πλευράς σύνθεσης και παρουσίασης των χαρακτήρων» προσθέτει.

«Παιδεύτηκα πολύ -και για πολύ καιρό- έως ότου καταφέρω να αποτυπώσω στο χαρτί όλα όσα είχα στο μυαλό μου. Εγραφα και ξανάγραφα, πασχίζοντας να χωρέσω στα συγκεκριμένα όρια ενός διηγήματος έναν ολόκληρο κόσμο που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως, την απόγνωση και την ελπίδα, τον φόβο και τη λύτρωση».

Η σχέση του Χρήστου Οικονόμου με το θέατρο είναι σχέση αγάπης. «Είμαι λάτρης του θεάτρου» εξηγεί, «επειδή είναι η μορφή τέχνης που ισορροπεί όσο καμιά άλλη ανάμεσα στον λόγο και τη σιωπή. Αντιλαμβάνομαι πόσο δύσκολη και επίπονη είναι η διαδικασία μεταφοράς ενός λογοτεχνικού κειμένου στη σκηνή, όπου δρουν άλλες δυνάμεις και κυριαρχούν διαφορετικοί κώδικες επικοινωνίας με το κοινό. Γι’ αυτό και αισθάνομαι τυχερός που ο ”Μάο” έπεσε στα άξια χέρια του Παναγιώτη Μέντη και των υπόλοιπων συντελεστών της παράστασης».

«Ο Μάο είναι ένα παιδί που βγαίνει κάθε νύχτα στον δρόμο, όχι για να μετρήσει τ’ άστρα, αλλά για να αναμετρηθεί με τη σκληρή πραγματικότητα της εποχής που ζούμε. Ενα παιδί για τα θελήματα στο καφενείο της γειτονιάς, που κάθε βράδυ τολμά και γίνεται φύλακας άγγελος της ίδιας γειτονιάς σύμφωνα με τον Παναγιώτη Μέντη.

Κανείς δεν θα νοιαστεί για τον Μάο εκτός από τον συνταξιούχο ναύαρχο – μάγειρα του ναυτικού. Γιατί ο ναύαρχος είδε τη ζωή να βολοδέρνει πάνω από τα σαράντα κύματα. Ξέρει πώς είναι η ζωή κι απ την καλή κι απ’ την ανάποδη. Γι’ αυτό κι αποφασίζει να μας μιλήσει για τον Μάο. «Ο Μάο μπορεί να είναι το παιδί του καθενός. Μπορεί να είναι το κάθε νέο παιδί που ήρθε στον κόσμο για να ρισκάρει να μετρηθεί με τα όνειρά του. Μπορεί να είναι το παιδί που κρύβεται στον εαυτό του καθενός μας, που άλλοτε τόλμησε κι άλλοτε σώπασε».

Τη σκηνογραφική επιμέλεια υπογράφει ο Γιώργος Ασλανίδης. Παίζουν: Νίκος Λύτρας (στον ρόλο του ναύαρχου), Μαρία Μπενάκη, Μιχάλης Κοβανίδης. Οι παραστάσεις διαρκούν έως τις 8 Απριλίου.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ
akarali@pegasus.gr
Πηγή: Έθνος

Σχετικά Άρθρα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία.