Εικασία τα περί συρρίκνωσης της γλώσσας λένε οι συγγραφείς της Γραμματικής

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Για «ψεύδη» και «ανυπόστατους αστικούς μύθους» κάνουν λόγο οι συγγραφείς του εγχειρίδιου της «Γραμματικής Ε΄και ΣΤ΄Δημοτικού» οι οποίοι μιλούν, για πρώτη φορά, από τότε που ξέσπασε ο θόρυβος γύρω από το θέμα των φθόγγων, των φωνηέντων και των συμφώνων της ελληνικής γλώσσας, έτσι όπως διδάσκονται μέσω του εγχειριδίου.

Η συγγραφική ομάδα αποτελείται από τους Ειρήνη Φιλιππάκη – Warburton ομότιμη καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Reading, Μιχάλη Γεωργιαφέντη λέκτορα Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γιώργο Κοτζόγλου επίκουρο καθηγητή Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, και Μαργαρίτα Λουκά εκπαιδευτικός Π.Ε.

Οπως δήλωσε στο ΑΜΠΕ ο κ. Γεωργιαφέντης, είναι η πρώτη φορά που η συγγραφική ομάδα αποφάσισε να εκδώσει ανακοίνωση μετά την κατάθεση απόψεων τόσο από τον καθηγητή Γ. Μπαμπινιώτη όσο και από τις ανακοινώσεις 140 καθηγητών γλωσσολογίας, που αντικρούουν τις απόψεις δασκάλας -αλλά και διαφόρων άλλων που συντάχθηκαν μαζί της- στην εικασία περί «συρρίκνωσης» της γλώσσας.

Η διάσταση που πήρε το θέμα ήταν ένας ακόμη λόγος που ώθησε τη συγγραφική ομάδα να εκδώσει την άποψή της, ανήσυχη για τις τυχόν συνέπειες από την διάδοση αυτών των απόψεων.

Η ανακοίνωση της συγγραφικής ομάδας έχει ως εξής: 

«Με αίσθημα ευθύνης απέναντι σε δασκάλους, γονείς και μαθητές είχαμε συνειδητά αρχικά επιλέξει να μην απαντήσουμε στις ανακρίβειες, στις παρανοήσεις και στα ψεύδη σχετικά με το εγχειρίδιο “Γραμματική Ε’ και Στ’ Δημοτικού” που κατακλύζουν το Διαδίκτυο και κάποια ΜΜΕ εδώ και σχεδόν τρεις εβδομάδες. Αναλογιζόμενοι ότι πυρήνας των διαδιδόμενων ανυπόστατων φημών υπήρξε ένα συναισθηματικά φορτισμένο, αλλά ατυχές, κείμενο μιας δασκάλας, το οποίο αναρτήθηκε στον ιστότοπο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. “Αλέξανδρος Δελμούζος”, σκεφτήκαμε ότι η παρέμβασή μας θα έδινε στο ζήτημα διαστάσεις μεγαλύτερες από την πραγματική του αξία. 

» Εξάλλου, από την πρώτη στιγμή έμπειροι μελετητές της γλώσσας (με πρώτο τον Ν. Σαραντάκο) απάντησαν με άρθρα τους σε ιστολόγια. Το γεγονός δε ότι πολλοί εκπαιδευτικοί επισήμαναν δημόσια τις ανακρίβειες του άρθρου και έσπευσαν να διαχωρίσουν τη θέση τους από την ανενημέρωτη δασκάλα μάς καθησύχασε και επιβεβαίωσε ότι οι εκπαιδευτικοί είναι ενήμεροι και επαρκώς καταρτισμένοι. 

»Ωστόσο, δυστυχώς, η επιλογή μας να μην απαντήσουμε μέχρι τώρα επέτρεψε σε ιστότοπους και ΜΜΕ να αναπαραγάγουν μύρια όσα ψεύδη για το έργο μας και εμάς προσωπικά. Και τι δεν ειπώθηκε; Οτι η νέα σχολική γραμματική δεν περιλαμβάνει τα γράμματα ήτα, ύψιλον, ωμέγα, ξι, ψι, ότι προτείνει την κατάργηση της ιστορικής ορθογραφίας, ότι αποτελεί μέρος οργανωμένου σχεδίου για την “άλωση” της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού, ότι τα μέλη της συγγραφικής ομάδας αποτελούν όργανα οποιασδήποτε υπαρκτής ή φανταστικής συνωμοσίας και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου. 

» Μάλιστα, στις αναδημοσιεύσεις οι ανακρίβειες αυτές διανθίστηκαν και με πρόσθετα παντελώς ψεύτικα στοιχεία. Ετσι, για παράδειγμα, επιλεγμένα αποσπάσματα από μια παλιότερη επιστημονική ανακοίνωση της καθηγήτριας Ειρήνης Φιλιππάκη-Warburton παρουσιάζονται δολίως ακόμα και σε εφημερίδες ως “απάντηση” στο άρθρο, ενώ η σελίδα 36 της Γραμματικής, όπου απεικονίζονται τα σύμφωνα και τα φωνήεντα της γλώσσας, δηλαδή οι φωνηεντικοί και οι συμφωνικοί φθόγγοι, αποκόπτεται σκόπιμα από τις προηγούμενες ώστε να δοθεί η εντύπωση ότι εξαφανίστηκαν κάποια γράμματα από το ελληνικό αλφάβητο. 

» Το όλο θέμα θα ήταν απλώς χαρακτηριστικό δείγμα του τρόπου με τον οποίο ανυπόστατοι αστικοί μύθοι εξαπλώνονται στο Διαδίκτυο, αν τα ψεύδη αυτά δε μεγεθύνονταν τόσο ώστε να απασχολήσουν και αρκετά ΜΜΕ. Ετσι, ένα στην ουσία ανύπαρκτο ζήτημα έφτασε να απασχολεί εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές, να δίνει το έναυσμα για κυνήγι μαγισσών και, τέλος, να ρίχνει νερό στον μύλο της προσωπικής προβολής αυτόκλητων υπερασπιστών της ελληνικής γλώσσας (τόσο επιστημονικά καταρτισμένων που δεν είναι σε θέση να κάνουν τη βασική διάκριση ανάμεσα στους φθόγγους και τα γράμματα). 

» Δεν θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε εδώ τα αυτονόητα. Ο αριθμός και η ταυτότητα των φωνηέντων και των συμφώνων της Νέας Ελληνικής είναι γνωστά σε οποιονδήποτε γνωρίζει βασικές αρχές της γραμματικής δομής της γλώσσας μας και παρακολουθεί τις εξελίξεις στον τομέα της γλώσσας και γλωσσολογίας τα τελευταία ογδόντα τουλάχιστον χρόνια. Γίνονται αμέσως κατανοητά από όποιον έχει διαβάσει το εγχειρίδιο “Γραμματική Ε΄και Στ Δημοτικού” ή οποιαδήποτε άλλη έγκυρη επιστημονική γραμματική της Νέας Ελληνικής. 

» Εξάλλου, μετά την τεκμηριωμένη ανακοίνωση του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας δια του προέδρου του, καθηγητή κ. Καζάζη, μετά τις εύστοχες παρεμβάσεις του καθηγητή κ. Μπαμπινιώτη, αλλά κυρίως μετά τη λεπτομερέστατη και εμπεριστατωμένη τοποθέτηση 140 έγκριτων συναδέλφων γλωσσολόγων, στην οποία ανασκευάζονται ένα προς ένα τα ψευδοεπιχειρήματα της συντάκτριας του άρθρου, δε μένουν περιθώρια αμφισβήτησης ότι το θέμα δεν υφίσταται. 

» Το μόνο ουσιαστικό ερώτημα που μένει ανοιχτό, το μόνο που πρέπει να μας απασχολήσει όλους σοβαρά -και μάλιστα στις παρούσες πολύ δύσκολες περιστάσεις που περνάει η χώρα μας- είναι σε τι εκδηλώσεις υστερίας μπορεί να οδηγήσει ο συνδυασμός βαθιάς άγνοιας, ελλιπούς ενημέρωσης και άκρατου φανατισμού».

Σχετικά Άρθρα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία.