Γράφει η Ευτυχία Καρύδη Φαράκου“Παίζω γροθιές με την κοινωνία”, καγχάζει όποιον της ζητάει το λόγο. Αργά κάποιο βράδυ βγαίνει βόλτα ασυνόδευτη. “Προσβολή της δημοσίας αιδούς!” Τη σταματάει ο νομιμοφύλακας της τάξης και ηθικής του ταρτουφισμού. Εκείνη ατάραχη τού δίνει την κάρτα της λέγοντας του: “Περάστε αύριο το πρωί από το Γραφείο μου στην Νομαρχία”. Ο δυστυχής με δυο σαρδέλες στον ώμο παραπαίει.*
Μόνο στο άκουσμα του ονόματός της παραπαίουν γυναίκες από μίσος, ομορφάντρες αφήνουν στα πόδια της τις περιουσίες και τα γνωστά στην κοινωνία ονόματά τους. Καμιά σημασία δεν τους δίνει. Εκείνης τα τραγούδια της ήταν “Μόνο για Εκείνον”** Το όνομα της: Μαρία Πολυδούρη το όνομα του Κώστας Καρυωτάκης.
Ένα απόβραδο τον παρασύρει στο Φάληρο. Η περίπολος του τμήματος ηθών τους συλλαμβάνει. Στην άμαξα – περιπολικό. Δίπλα στον αμαξά το όργανο της Τάξεως. Πίσω το παράνομο ζευγάρι. Στο ύψος του ‘Αη – Σώστη η Πολυδούρη του λέει:”Πήδα! Και τον σπρώχνει”. Ο αξιωματικός υπηρεσίας ρωτάει:
” Ποιο το αδίκημα της κοπέλας”. Ο θεματοφύλακας φυσάει, ξεφυσάει, ιδρώνει . Η Μαρία ξεκαρδισμένη στα γέλια ,αφήνεται ελεύθερη, για να τού γράψει ανάμεσα σε άλλα.*
Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι.
Κοντά σου είναι η γαλήνη και το φως
…
Κοντά σου η σιγαλιά με γέλιο μοιάζει
που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά
…
Κοντά σου η θλιψη ανθίζει σαν λουλούδι
κι ανύποπτα περνά μεσ΄τη ζωή.
Κοντά σου όλα γλυκά κι όλα σα χνούδι,
σα χάδι, σα δροσούλα σαν, πνοή**
Όλη Αθήνα βοά με το περιστατικό του σκασιαρχείου του Καρυωτάκη.”Μα πώς είναι δυνατό, να αφήσει μόνη,ο δειλός! Εσένα!” Η αγλωσσία δεν ταιριάζει στην Πολυδούρη:” Εγώ ερωτεύτηκα έναν ποιητή. Δεν ερωτεύτηκα τον Οδυσσέα Ανδρούτσο”.
Έρωτα “Κτητός ευμοίροις- Κάτοχος τυχερών”*** με την ελευθερία μοιάζεις. Κατακτιέσαι κάθε ώρα, κάθε στιγμή, πείθοντας με τα έργα σου ότι σού ανήκει.
Η Μαρία Πολυδούρη “Δεν ήταν σπουδαία γιατί έκανε ελεύθερα έρωτα αλλά έκαμε ελεύθερα έρωτα γιατί ήταν σπουδαία”*
~~~~~~
*Λιλή Ζωγράφου, Κώστας Καρυωτάκης- Μαρία Πολυδούρη και η αρχή της αμφισβήτησης—Ε. Καρύδη- Φαράκου,Όπως τα έζησα
***Στίχοι από ποιήματα της Μαρίας Πολυδούρη
***Πλάτων, Συμπόσιο
Δείτε λιγότερα
