<<Το αστικό κράτος λειτουργεί δομικά για την αναπαραγωγή του καπιταλισμού και την οργάνωση των αντιθέσεων ανάμεσα στα στρώματα της αστικής τάξης, ανεξάρτητα από τις προθέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης>>
Νίκος Πουλατζάς
Μου είχε υποσχεθεί ο μέντορας μου Κώστας Σταματίου, ότι θα πάμε ένα ταξίδι αστραπή στο Παρίσι και θα μου γνωρίσει τον Νίκο Πουλατζά ,που εγώ εκείνη την εποχή τσαλαβουτούσα στις σκέψεις του διανοητή και ανάθεμα αν καταλάβαινα την ουσία των πραγμάτων! Δεν προλάβαμε… Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε και διατηρώ την ψευδαίσθηση ότι οι δυο τους που έχουν πια συναντηθεί σ΄ άλλους ουρανούς ,θα μου επιτρέψουν να αναδημοσιεύσω αποσπάσματα απο τα σημειώματα του Κώστα Σταματίου στα ”ΝΕΑ” .
<< Ο Νίκος ήταν βιαστικός σ΄ όλα. Στις σπουδές του .Στην έρευνα. Στη διδασκαλία. Στην πολιτική. Στην άνοδο. Στην επιτυχία …Στην έξοδο. ..Ο Νίκος Πουλατζάς πήδηξε στο κενό της ανυπαρξίας απο ένα παράθυρο παρισινού ουρανοξύστη..>> 3 Οκτωβρίου του 1979.
<<Ετρεχε θα ΄λεγες να προλάβει το ραντεβού με το θάνατο. Αυτο που με ξαφνιάζει περισσότερο όμως είναι η δική μας βιασύνη να τον ξεχάσουμε. Τρία χρόνια τώρα (1981) τον αφήσαμε να ΄΄καταψύχεται΄΄ κάτω απο την γρανιτένια ταφόπετρα του κοιμητηρίου Μονπαρνάς >>
<<Τον θυμάμαι σαν να ναι τώρα, άνοιξη του 79 μετά το φαγητό μας στην Κουπόλ του Μονπαρνάς ΄ να διασχίζει το βουλεβάρτο για να πάει να μου αγοράσει ΤΑ ΝΕΑ στο απέναντι μικρό βιβλιοπωλείο- ψιλικατζήδικο .Περνούσε ανάμεσα στα αναρίθμητα αυτοκίνητα με πηδηματάκια κωμικού του βωβού κινηματογράφου. Θυμάμαι πόσο καμάρωνε που οι ”Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας ”είχαν κάνει βιτρίνα με φωτογραφίες του και αντίτυπα των έργων του ,στο τελευταίο του βιβλίο ”Το κράτος, η εξουσία ,ο σοσιαλισμός” ακριβώς στη γωνία του βουλεβάρτου Σαιν Μισέλ και της Πλατείας της Σορβόννης .Σ΄ αρέσει; σ΄ αρέσει με ρωτούσε ,καθώς χαζεύαμε τους χιλιάδες των φοιτητών και τουριστών που περνούσαν συνεχώς από μπροστά…>> \
<<Φλεβάρης 1978 ,στρογγυλή τράπεζα που οργάνωνε το περιοδικό των διανοουμένων του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Μίλησε με θέμα ΄΄Δημοκρατία και Μαρξισμός΄΄ Ηταν υπέροχος! Κι είχε η σκέψη του τέτοια διαύγεια και τέτοια ένταση ,που καθήλωσε το ακροατήριο ,ένα ακροατήριο ειδικών πανεπιστημιακών ,δημοσιολόγων, όλων αναγνωρίσιμων στη συζήτηση που ακολούθησε -με τ΄ όνομά τους >>
<<Ο Νίκος, ήταν ένα από τα σπάνια χαρισματικά άτομα. Γοητευτικός , άνετος, πάντα καλοβαλμένος , στη φροντισμένη ΄΄ατημελησιά” του ,συνδύαζε το ευχάριστο παρουσιαστικό με μια εκπληκτική ζωντάνια, μια μοναδική ευστροφία. Βαθύς στο στοχασμό αλλά ταυτόχρονα και παιγνιώδης…>>
<< Μήπως μας ενοχλεί ακόμα η κορυφαία ρήση του:΄΄Ο σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα είναι σοσιαλισμός” Δεν ξέρω ,ρωτάω…
Κώστας Σταματίου
Τα Νέα 9-10 -1981
