“Estaca” το τραγούδι σύμβολο της αντίστασης
Της Δέσποινας Μακρινού
Το πιο διάσημο καταλανικό τραγούδι αντίστασης του τραγουδοποιού Lluís Llach για τον φασισμό του Φράνκο, επανέρχεται και τραγουδιέται σε όλες τις γλώσσες σήμερα στις κινητοποιήσεις της Νέας Γενιάς. Μιλάει για έναν “πάσαλο” που αν τραβήξουμε όλοι μαζί θα ξεριζωθεί “”Μα αν τραβήξουμε όλοι μαζί, θα πέσει κάτω, δεν γίνεται άλλο αυτό να κρατηθεί! Πρέπει να πέσει, να πέσει, να πέσει, κοίτα πώς έχει ήδη γυρίσει! Αν τραβήξω δυνατά, θα κουνηθεί, κι αν τραβάς κι εσύ μαζί μου αγκαλιά, σίγουρα θα πέσει, θα πέσει, θα πέσει, και θα ‘χουμε ελευθερία ξανά!”
Το τραγουδάνε οι νέοι της Γαλλίας, της Αλβανίας, της Σερβίας παντού, γιατί η δύναμη αυτού του στίχου, αυτού του τραγουδιού ισοδυναμεί με μιά μεγάλη ανάγκη για συσπείρωση, για ένα ενιαίο μέτωπο απάντησης στις αντιδημοκρατικές, φασιστικές νοοτροπίες. Ενα μέτωπο απεναντι στην καταπίεση και την εκμετάλλευση των πολιτών απο την εγχώρια και διεθνή πλουτοκρατία.
Αυτή είναι η βασική στήριξη, που αν και εκπορεύεται απο ένα μάλλον ουτοπικό εμείς, αν και εκπορεύεται από ένα ελπιδοφόρο όραμα, αποτελεί ωστόσο την πιο ρεαλιστική βάση για την ικανοποίηση των αιτημάτων της πλειοψηφίας των πολιτών.
Όλοι μαζί για να ξεριζώσουμε τον πάσαλο της αδικίας, της διακριτικής μεταχείρισης , της ευνοιοκρατίας.
Οι νέοι της Σερβίας, της Γαλλίας, της Αλβανίας και όλων των εξεγερμένων της Ευρώπης, φαίνεται να γνωρίζουν πολύ καλά τη συνθήκη του “ολοι μαζί”, γι αυτό και συσπειρώθηκαν, ενωσαν τις φωνές τους και τα πρώτα αποτελέσματα που προέκυψαν τους δικαίωσαν.
Η Φοιτητική Λίστα στη Σερβία κατάφερε να “ξεριζώσει” τον πάσσαλο του επί 14 χρόνια Προέδρου της χώρας Αλεξάνταρ Βούτσιτς με δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά και με συνεχή επιμονή και συσπείρωση όλων των δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας.
Η Φοιτητική Λίστα δεν αποτελείται μόνο από φοιτητές. Το παρόν έδωσαν 250 επιφανείς ακαδημαικοί, επαγγελματίες, έμποροι, δημόσιοι υπάλληλοι, επιστήμονες, καλλιτέχνες και πλήθος απλών πολιτών.
Έτσι κατάφεραν να ανατρέψουν τα δεδομένα και σήμερα να πανηγυρίζουν τη νίκη τους.
Το κίνημα της Φοιτητικής Λίστας δεν ήταν κίνημα των τελευταίων ημερών. Οι εκπρόσωποι του εξάντλησαν όλες τις δυνάμεις τους, με συνεχή παρουσία στους δρόμους επί έναν και περισσότερο χρόνο. Με συνέπεια και σταθερότητα διαδήλωναν ειρηνικά σε καθημερινή βάση και διεκδικούσαν.
Τελικά τα κατάφεραν. Βγήκαν νικητές, προσφέροντας αισιοδοξία και σε αλλα ευρωπαικά κινήματα που τελευταίως έχουν ξεσπάσει.
Η νεολαία παντού αντιλαμβάνεται πόσο σημαντική είναι η ζωή και πόσο πολύ οφείλουν να την υπερασπιστούν.
Στη χώρα μας δυστυχώς ακόμη, η ιστορία βρίσκεται σε χειμερία νάρκη.
Ο “πάσσαλος” θέλει ακόμη πολύ δουλειά για να “ξεριζωθεί”.
Το τέκνο της ανάγκης δεν έχει ακόμη ωριμάσει.
