Γιώργος Βότσης Η “Ελευθεροτυπία” θρηνεί!
Της Δέσποινας Μακρινού
Η είδηση του θανάτου του Γιώργου Βότση ήλθε να συμπληρώσει το μεγάλο κενό που άφησε στην ορθή δημοσιογραφία, η απώλεια του άλλου σπουδαίου δημοσιογράφου Αριστείδη Μανωλάκου. Ήταν φίλοι, συνάδελφοι, σύντροφοι, συνομιλητές. Βρίσκονταν και οι δύο στην ίδια κλινική σε κρίσιμη κατάσταση την ίδια χρονική περίοδο. Ο Αριστείδης έφυγε στις 13 Φεβρουαρίου. Ο Γιώργος σήμερα. Με ένα περίπου μήνα διαφορά.
Για να ορφανέψει διπλά η κινηματική Δημοσιογραφία, η Δημοσιογραφία του σωστού λόγου και της αξεπέραστης πένας.
Ο Γιώργος Βότσης γεννήθηκε στη Λάβδανη Ιωαννίνων στο Πωγώνι κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα το 1938.
“Την Ήπειρο την κουβαλώ μέσα μου. Τα παιδικά μου χρόνια υπήρξαν δύσκολα. Σε ηλικία πέντε ετών πήραν τον πατέρα μου απο το σπίτι. Πέντε χρόνια αργότερα τον καταδίκασαν σε θάνατο” είχε δηλώσει σε μία απο τις τελευταίες του συνεντεύξεις στην εφημερίδα Lifo.
O Γιώργος Βότσης υπηρέτησε τη δημοσιογραφία με συνεπεια και σπάνιο ήθος. Αρθρογράφος της Ελευθεροτυπίας κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη 17 Νοέμβρη και έκτοτε χρεώθηκε με τον χαρακτηρισμό “Αναρχικός”. Ο ίδιος αποδεχόμενος τον χαρακτηρισμό δήλωνε “ Αναρχικος χωρίς λάβαρο”.
Τα άρθρα του στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, αποτέλεσαν για όλους εμάς, σοβαρή παρακαταθήκη στην δημοσιογραφική δεοντολογία.
Ο Γιώργος Βότσης, παραμένει σύμβολο μιάς απο τις καλύτερες εποχές της Δημοσιογραφίας στην Ελλάδα.
Σήμερα με την απωλεια του, η “Ελευθεροτυπία” θρηνεί.
Ένας ακόμη σπουδαίος δημοσιογράφος έφυγε για το μεγάλο ταξίδι του χαμού.
