Είναι μια είδηση που δεν θέλω να την πιστέψω και δεν θέλω να την γράψω. Αν και εκείνος θα μου έλεγε ΄΄Γράψτην όσο πιο απλά μπορείς όσο και άν σε πονάει…΄΄
Ναι έτσι θα κάνω. .
Ο Δημήτρης Γκιώνης πέθανε. Πέθανε σ΄ ηλικία 87 ετών. Σύντροφος της ζωής του η υπέροχη Μαρία. Γιός τους ο Ιάσωνας που οταν ήταν μικρός ήταν τόσο όμορφος και λεπτός που τον λέγαμε κλαράκι. Και ποιόν δεν γνωρίσαμε στο σπίτι του στην οδό Μενίππου. Θεοδωράκη ,Λάγιο ,Μελίνα Γιώργο Νταλάρα και τι συζητήσειςκαι τι τραγούδιακαι τι αναμνήσεις απο αυτους τους σπουδαίους πνευματικούς ανθρώπους. Ετσι δεν είναι Ελένη Σπανοπούλου; Εσυ ήσουνα η κουκουβάγια του (έξυπνη με σοφία) και εγώ η Χιονάτη του χαμένη στα όνειρα του αδύνατου.
”«Ανήκω στους δημοσιογράφους που είχαν την καλή τύχη να εργάζονται στην «Ελευθεροτυπία» ‒όλοι ήθελαν να δουλέψουν σε αυτό το μαγαζί‒, δίπλα σε κορυφές της ελληνικής δημοσιογραφίας», έλεγες στον συνάδελφό μας Πανταζόπουλο στο Lifo.
Εγώ πάλι Δημήτρη μου αναπολώ τις ημέρες που με πήρες στο περιοδικό ”Τετράδιο” που έβγαζες με τον αγαπημένο φίλο και ποιητή Φώντα Λάδη. Και μάλιστα όπως μου είχες πει αναζητούσες τον άνθρωπο που οταν εσυ ήσουν στο εξωτερικό . είχε ακριβώς την δική σου υπογραφή Δημ. Γκ. και όταν γνωριστήκαμε τι γέλιο κάναμε ..
Αλλά μην ξεφεύγω ..
.Ο Δημήτρης Γκιώνης δημοσιογράφος και συγγραφέας για δεκαετίες διηύθυνε τις πολιτιστικές σελίδες της Ελευθεροτυπίας. Ουράνιο τόξο στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Γεννήθηκε το 1939 στη Δημητσάνα της Αρκαδίας, αλλά απο 12 ετων μέχρι σήμερα έζησε στην Αθήνα. Με ένα μεγάλο διάστημα απουσίας την περίοδο της Χούντας που διέφυγε στο Παρίσι και στη συνέχεια στον Καναδά που γνώρισε και την Μαρία.
Σκληρές οι συνθήκες της εφηβικής του ηλικίας.Μεγάλωσε στην εποχή του Πολέμου, της Κατοχής και του Εμφυλίου και τα παιδικά του χρόνια επισκιάστηκαν από πολύ έντονα τραγικές εικόνες σκληρής βιαιότητας. «Ο ξυλοδαρμός ήταν καθημερινή πρακτική στο χωριό. Χειροδικίες στο σπίτι, στη γειτονιά, όπως και στο σχολείο. Δεν τολμούσες να αντιμιλήσεις στον δάσκαλο και σε έδερνε χωρίς να φέρεις αντιρρήσεις»
Όταν είχε ερωτηθεί, τι τον τρομάζει περισσότερο, ο Δημήτρης Γκιώνης είχε απαντήσει «η ανημποριά, η καθήλωση, το γήρας, η φθορά, αλλά όχι ο θάνατος»
