Σίγκμουντ Φρόυντ – Ένας μανιώδης καπνιστής
6 Μαίου 1856 – 23 Σεπτεμβρίου 1939
Της Δέσποινας Μακρινού
Υπήρξε μανιώδης, αδιόρθωτος καπνιστής, ακόμη και όταν αρρώστησε βαριά. Εκτιμούσε ότι το κάπνισμα βοηθάει τη σκέψη του και του προσθέτει ενέργεια.
Χτυπήθηκε ανελέητα απο τον καρκίνο και υπεβλήθη σε 33 χειρουργικές επεμβάσεις στο στόμα και τις σιαγόνες. Ένα μεγάλο μέρος απο το πρόσωπό του είχε παραμορφωθεί απο τις συνεχείς αφαιρέσεις των όγκων. Ωστόσο έως το τέλος παρέμεινε φανατικός καπνιστής.
Ο Σίγκμουντ Φρόυντ, ο Αυστριακός πατέρας της ψυχανάλυσης, είχε να αντιμετωπίσει πολλούς εθισμούς και εξαρτήσεις σε όλη του τη ζωή.
Εκτός απο το κάπνισμα, λέγεται ότι είχε μανία με το σεξ και την απενοχοποίηση της κοκκαίνης. Μιάς ουσίας εθιστικής με συχνά οδυνηρά αποτελέσματα σε χρόνια χρήση.
Το βιβλίο του “Περί κοκαίνης” υπήρξε ένας ύμνος στην “μαγική” αυτή ουσία, όπως την αποκαλούσε. Πολύ αργότερα διαπίστωσε τις καταστροφικές συνέπειες στον ανθρώπινο οργανισμό.
Η εβραική καταγωγή του προκάλεσε την οργή των ναζί την εποχή του Χίτλερ, αν και ο ίδιος δήλωνε άθεος. Σχολιάζοντας το κάψιμο των βιβλίων του έλεγε σαρκαστικά “έχουμε κάνει πρόοδο σε άλλες περιόδους θα είχαν κάψει εμένα”.
Ο Φρόυντ με την άνοδο του ναζισμού, κατάφερε με τη βοήθεια φίλων, να αυτοεξοριστεί στο Παρίσι με τη γυναίκα και την κόρη του. Οι υπόλοιποι συγγενείς του δεν πρόλαβαν και θανατώθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Ο “καναπές” του Φρόυντ καθιερώθηκε σαν βασικό συστατικό αντικείμενο, στη διαδικασία της ψυχανάλυσης.
Το ασυνείδητο μπήκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και άρχισε να διερευνάται.
Σύμφωνα πάντα με την Φρουδική θεωρεία, είναι η πήγη όπου βρίσκονται όλες οι επιθυμίες, οι τραυματικές εμπειρίες, οι αναμνήσεις, οι απωθημένες σκέψεις, που δεν είναι προσβάσιμες στη συνείδηση.
Το ασυνείδητο, αυτό το σκοτεινό κομμάτι του εγκεφάλου, καθορίζει τις πράξεις, τις συμπεριφορές, και την προσωπικότητα ενός ατόμου.
Ο Σιγκμουντ Φρόυντ, ονομάστηκε πατέρας της Ψυχανάλυσης και αναμφίβολα η προσφορά του στην επιστήμη της Ψυχολογίας υπήρξε καταλυτική.
Το τέλος του υπήρξε οδυνηρό και λέγεται ότι “έσβησε” με υποβοηθούμενη αυτοκτονία. “Τώρα πια αυτό που ζω δεν είναι παρά βασανιστήρια χωρίς κανένα λόγο” είχε πεί στον θεράποντα γιατρό του.
Με τη σύμφωνη γνώμη των δικών του, του χορηγήθηκε υπερβολική δόση μορφίνης και έτσι κοιμήθηκε ήσυχα.
