Όταν η μουσική μου γεμίζει τον κόσμο

marianna
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Της Μαριάννας Κυριάκου 

Κάποιοι λένε πως η μουσική είναι τρόπος έκφρασης, μάλλον είναι μια μαγική δύναμη που εξωτερικεύει όλα τα συναισθήματα, είτε είναι λυπητερά είτε χαρούμενα και αυτό το πιστεύω! 
Την μουσική την συνάντησα στα πρώτα μου βήματα, σαν μια λέξη ΜΑΓΙΚΗ, μπήκε στη ζωή μου και σαν θεραπευτική δραστηριότητα με απαλλάσσει ακόμη και σήμερα από διάφορες σκοτούρες της καθημερινότητας. 

Με  ταξιδεύει σε έναν κόσμο που είτε τον  έχω φτιάξει εγω, είτε τον πήρα από άλλους, με παρασέρνει στην απόλυτη ευχαρίστηση του ΕΙΝΑΙ μου, στα Μη και τα ΠΡΕΠΕΙ τα δικά μου και όχι των άλλων.  
Όταν παραδίνεσαι στη μουσική νιώθεις να επαναστατείς για κάτι που το θέλεις πολύ, για κάτι που μπορεί να μην έχει αιτία! 
Η μουσική είναι όλη μου η ζωή γιατί με κάνει να ΖΩ. Γι αυτό θεώρησα σωστό το ταλέντο μου να το κάνω και επάγγελμα, αρχικά να το σπουδάσω.  Έχει τη δύναμη να μου αλλάζει τη ΖΩΗ, που ο ίδιος ο άνθρωπος δεν μπορεί να με κάνει να αλλάξω συναίσθημα τόσο γρήγορα. Πίστεψα στον εαυτό μου! Προσπαθώ για το καλύτερο και θα φτάσω πολύ ψηλά..ΓΙΑ ΜΕΝΑ..φτάνει να πιστέψω πως με τη μουσική μπορώ να κάνω ΠΟΛΛΑ, όσο και αν οι καιροί δεν μας το επιτρέπουν..
Κάποιος «μεγάλος» ποιητής είπε:Aν ήμουν μουσικός θα’ γραφα μια μουσική που θα λεγότανε Το ρολόι και η αργοναυτική εκστρατεία: πέντε έξι πνευστά, το σιδερένιο τρίγωνο και τα κύμβαλα (δεν ξέρω τα σωστά τους ονόματα). Θα ‘ταν η θάλασσα, τα κουπιά, και ο ήχος του ρολογιού θα ‘ρχότανε a contrattempo να τα χαλάσει όλα. Στο τέλος, με μεγάλο κέφι και ευχαρίστηση θα κλειούσανε οι μαύρες Συμπληγάδες να τα κάνουν όλα κομματάκια κομματάκια σε χαρτοπόλεμο, και η θάλασσα πάλι σαν την πρώτη μέρα της δημιουργίας. Αλλά δεν είμαι μουσικός και η γλώσσα στην κατάσταση που είμαι ηχεί σαν φυματική καραμούζα.’ (16 Νοεμβρίου 1931) ΣΕΦΕΡΗΣ 

Σχετικά Άρθρα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία.