Την αποχώρησή τους από τη Νέα Αριστερά ανακοίνωσαν, με κοινή επιστολή, επτά βουλευτές και συνολικά 150 στελέχη του κόμματος, σημειώνοντας ότι «ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του».
Οι Αλέξης Χαρίτσης, Έφη Αχτσιόγλου, Νάσος Ηλιόπουλος, Θεανώ Φωτίου, Μερόπη Τζούφη, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ και Δημήτρης Τζανακόπουλος ανακοίνωσαν την ανεξαρτητοποίησή τους και την αποχώρησή τους από τη Νέα Αριστερά, κάνοντας λόγο για μια «δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση».
Στην επιστολή τους αναφέρουν ότι η Νέα Αριστερά δημιουργήθηκε για να εκφράσει μια διαφορετική προοπτική για την Αριστερά, την κοινωνία και τη χώρα. Όπως σημειώνουν, στόχος ήταν η αντιπαράθεση με τον εκφυλισμό της πολιτικής ζωής, την απαξίωση της πολιτικής και τη λογική των χαμηλών προσδοκιών.
Οι υπογράφοντες υπογραμμίζουν ότι η Νέα Αριστερά δεν υπήρξε «κόμμα σιωπής ή ίσων αποστάσεων», αλλά μια πολιτική δύναμη με «αιχμηρό και τεκμηριωμένο κοινοβουλευτικό λόγο» και ζωντανή κινηματική παρουσία. Τονίζουν ακόμη ότι, σε ένα πολιτικό περιβάλλον που, όπως εκτιμούν, γίνεται όλο και πιο συντηρητικό και αυταρχικό, το κόμμα δεν έκανε πίσω σε ζητήματα αρχών και επεξεργάστηκε ριζοσπαστικές θέσεις για κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατία και την κοινωνία.
Ωστόσο, επισημαίνουν ότι η διατύπωση σωστών θέσεων και η διεξαγωγή έντιμων πολιτικών μαχών δεν αρκούν από μόνες τους. Όπως αναφέρουν, το κρίσιμο ζήτημα είναι αν αυτές οι θέσεις αποκτούν κοινωνική γείωση, δυναμική και πραγματικό αντίκτυπο. Αν, δηλαδή, μπορούν να συμβάλουν στη διαμόρφωση πλειοψηφικών ρευμάτων και να απαντήσουν στα άμεσα προβλήματα του κόσμου της εργασίας και της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Στο επίκεντρο της πολιτικής τους διαφωνίας βρίσκεται η στρατηγική που ακολουθεί η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς. Οι επτά βουλευτές αναφέρουν ότι σέβονται τους συντρόφους και τις συντρόφισσες με τους οποίους πορεύτηκαν τα προηγούμενα δύο χρόνια, ωστόσο υπογραμμίζουν πως πλέον υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για το κρίσιμο στρατηγικό ζήτημα της περιόδου.
Σύμφωνα με την επιστολή, η Νέα Αριστερά είχε θέσει στο δημόσιο πεδίο την ανάγκη συγκρότησης ενός Λαϊκού Μετώπου, δηλαδή μιας ευρύτερης συσπείρωσης απέναντι στη Δεξιά και την ακροδεξιά. Οι υπογράφοντες εκτιμούν, όμως, ότι η σημερινή στρατηγική της πλειοψηφίας της ηγεσίας δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή την ανάγκη.
«Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε καιρούς βαθιάς κρίσης», σημειώνουν, υποστηρίζοντας ότι μέσα στην κοινωνία ενισχύεται η απαίτηση για συσπείρωση δυνάμεων και για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Στην ίδια επιστολή κάνουν λόγο για ανάγκη προγραμματικής σύγκρουσης με το «καθεστώς Μητσοτάκη», το οποίο χαρακτηρίζουν ως καθεστώς διαφθοράς, αυταρχισμού και ταξικής μεροληψίας υπέρ των ισχυρών. «Το σημερινό καθεστώς δεν πρέπει να έχει τρίτη θητεία, με ή χωρίς τον Μητσοτάκη», αναφέρουν χαρακτηριστικά. Οι αποχωρήσαντες επισημαίνουν ακόμη ότι δεν απαιτείται πλήρης πολιτική ταύτιση για να υπάρξει κοινή πορεία ανάμεσα σε προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις. Αντίθετα, θεωρούν αναγκαία τη διαμόρφωση των όρων για μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική συσπείρωση, με στόχο οι αριστερές ιδέες να μετατραπούν σε εφαρμόσιμες ριζοσπαστικές πολιτικές.
Κλείνοντας την επιστολή τους, δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν να εργάζονται για τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη στήριξη των λαϊκών τάξεων, την ειρήνη και την αντίσταση σε σύγχρονες μορφές βαρβαρότητας. Όπως τονίζουν, εκεί βρίσκεται σήμερα «η πραγματική μάχη» για την Αριστερά.
Να σημειωθεί ότι μετά την παράιτησή της η Έφη Αχτσιόγλου, από τη Νέα Αριστερά, ανακοίνωσε στα social media, ότι παραδίσει την έδρα της στην Βουλή.
Αναλυτικά η επιστολή:
«Αποχωρούμε από τη Νέα Αριστερά, γιατί πιστεύουμε ότι ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του. Είναι μια δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση.
Δημιουργήσαμε τη Νέα Αριστερά για να κρατήσουμε ζωντανή μια άλλη δυνατότητα για την Αριστερά, την κοινωνία και τη χώρα. Για να αντιπαρατεθούμε στον εκφυλισμό, στην απαξίωση της πολιτικής, στη λογική του μέσου όρου. Δώσαμε αυτή τη μάχη με επιμονή και πολιτική εντιμότητα.
Η Νέα Αριστερά δεν ήταν ένα κόμμα σιωπής ή ίσων αποστάσεων. Ήταν η πολιτική δύναμη που, μέσα σε ένα όλο και πιο συντηρητικό και αυταρχικό πολιτικό περιβάλλον, είχε αιχμηρό και τεκμηριωμένο κοινοβουλευτικό λόγο και ζωντανή κινηματική δράση. Δεν κάναμε πίσω σε ζητήματα αρχών. Επεξεργαστήκαμε και υποστηρίξαμε ριζοσπαστικές θέσεις και προτάσεις για κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά την κοινωνία και τη δημοκρατία στη χώρα μας.
Ξέρουμε, όμως, ότι δεν αρκεί μόνο να έχεις σωστές θέσεις ή να δίνεις τίμιες μάχες. Το κρίσιμο είναι αν αυτές αποκτούν κοινωνική γείωση, δυναμική και κοινωνικό αντίκτυπο. Αν μπορούν να οργανώσουν πλειοψηφικά ρεύματα και να συμβάλλουν, στο σήμερα, στην αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κόσμος της εργασίας και η κοινωνική πλειοψηφία.
Ως Νέα Αριστερά θέσαμε στο δημόσιο πεδίο την ανάγκη του Λαϊκού Μετώπου, της συσπείρωσης απέναντι στη Δεξιά και την ακροδεξιά. Την ανάγκη της προγραμματικής σύγκρουσης με το καθεστώς Μητσοτάκη. Επιμείναμε σε πραγματικές συγκρούσεις.
Σήμερα, βλέπουμε καθαρά ότι η στρατηγική που επιλέγει η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη. Σεβόμαστε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που βρεθήκαμε μαζί. Διαφωνούμε, όμως, στο κρίσιμο στρατηγικό ζήτημα. Σήμερα, οι διαφορετικές μας εκτιμήσεις μας οδηγούν σε διαφορετικές διαδρομές. Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε καιρούς βαθιάς κρίσης, τη στιγμή που μέσα στην κοινωνία δυναμώνει η απαίτηση για συσπείρωση δυνάμεων και για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική απέναντι στη Δεξιά της διαφθοράς, του αυταρχισμού, της ταξικής μεροληψίας υπέρ των ισχυρών. Αν η Αριστερά δεν μπορεί να υπηρετήσει σήμερα αυτό το μέτωπο δεν μπορεί να υπηρετήσει και τον απαραίτητο αγώνα για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.
Το σημερινό καθεστώς δεν πρέπει να έχει τρίτη θητεία, με ή χωρίς τον Μητσοτάκη.
Ακούμε αυτή την απαίτηση. Δεν πιστεύουμε ότι απαιτείται πλήρης ταύτιση για να υπάρξει κοινή πορεία. Αυτό που έχει σημασία είναι η διαμόρφωση όρων μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής συσπείρωσης, με απώτερο στόχο να μετατραπούν οι αριστερές ιδέες σε εφαρμοσμένες ριζοσπαστικές πολιτικές.
Η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά σήμερα μπορεί και πρέπει να φανεί χρήσιμη στον αγώνα του λαού για δημοκρατία και δικαιοσύνη, στον αγώνα των λαϊκών τάξεων για ζωή και όχι επιβίωση, στον αγώνα για ειρήνη και ενάντια σε σύγχρονες μορφές βαρβαρότητας, όπως η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ.
Εκεί βρίσκεται σήμερα η πραγματική μάχη και για αυτόν τον σκοπό θα εργαστούμε».
