της Δήμητρας Γκουντούνα Οι ιδέες μας έγιναν στάμπες σε μπλουζάκια και οι ήρωες μας έγιναν …δρόμοι. Χάλκινες επιγραφές .Οδός τάδε καιξεμπερδέψαμε με την ιστορία.

της Δήμητρας Γκουντούνα Είναι στο αίμα μου, όταν πέφτω κάτω, να μην κοιτάω το έδαφος, αλλά τον ουρανό. Ακόμη και όταν ‘πέφτω’ στα πατώματα, βλέπω

της Δήμητρας Γκουντούνα Ψηλαφίζοντας για άλλη μια φορά τη γλώσσα την ελληνική –μπας και καταλάβω κάτι τις από την ομορφιά της- έπεσα στον πεζό λόγο

Της Δήμητρας Γκουντουνα Ανεπαίσθητη ηχώ στα ψιλά των εφημερίδων η πραγματική οδύνη των ανθρώπων και ρεπορτάζ στα πρωινάδικα για να γεμίσουν οι ώρες. Ταχυδακτυλουργικά κόλπα,

της Δήμητρας Γκουντούνα Δεν ξέρω, δεν είχα γεννηθεί, και δεν γνωρίζω, γιατί είμαι κολλημένη σ΄ εκείνη τη γενιά της Κατοχής. Ίσως γιατί με το διάβασμα

της Δήμητρας Γκουντούνα Πάμε για Δημοτικές εκλογές. Ο’ τι έργα και σκαψίματα και μπαλώματα θα δούμε δεν περιγράφεται. Υπομονή. Μου το θύμισε ο συνάδελφος Νίκος

της Δήμητρας Γκουντούνα Πως ν ΄αντιδράσει η τάξη που πλήττεται περισσότερο στην  Ελλάδα; Η μεσαία τάξη δηλαδή. Η τάξη που έγινε ο αστικός πληθυσμός τα

της Δήμητρας Γκουντούνα Θεωρώ ότι  δεν μπορεί  σ ΄ αυτή τη Χώρα  να υπάρχουν  τόσοι πολλοί ανεγκέφαλοι. Παγωμάρα  στην ψυχή μας, για δυο  παιδιά που

της Δήμητρας Γκουντούνα Και μετά το θάνατο την κηδεία ,τις αντιδράσεις, τα αντίποινα, δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο από την ησυχία… που  θ ΄ ακούει  η

Της Δήμητρας Γκουντούνα Το έγκλημα είναι από καιρό προμελετημένο. Ετοιμάζονται οι πολεμικές μηχανές για να φέρουν την ειρήνη. Δεν στοιχηματίζεις  πια ποιος είναι ο φονιάς.

Της Δήμητρας Γκουντούνα   Ρε, δεν έχω λεφτά για εισιτήριο, άσε θα πάω με τα πόδια. Έλα μωρέ τι έγινε ,πάμε όλοι μαζί είπανε οι

Δεν ξέρω, ίσως να είμαι παλαιομοδίτισα, ίσως να μην θέλω ν ΄ ακολουθήσω  το ρεύμα της εποχής. Άλλωστε, πάντα ήμουν ανάποδο παιδί. Πως να ισιώσω