H Δημοκρατία των Νεκρών…

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Του Θέμη Δημητρακόπουλου,συγγραφέα ,πολιτικού επιστήμονα.

Η Δημοκρατία των Νεκρών

Στο πρόσωπο ενός μόλις νεκρού, αδυνατώ να δω ένα καλομαθημένο πλουσιόπαιδο, πολύ περισσότερο ένα ”κωλόπαιδο με Πόρσε”.

Βλέπω μόνο την απέραντη λύπη γύρω από το θύμα-θύτη, τους γονείς-συντρίμμια, τα αγαπημένα πρόσωπα παραμορφωμένα από την οδύνη, τους οικείους των ανύποπτων νεκρών αποσβολωμένους.

Βλέπω κατεστραμμένες ζωές, νεκρών τε και επιζώντων.
Ούτε ο όποιος πλούτος είναι σε θέση να απαλύνει τη συντριβή (θυμηθείτε τον Ωνάση).

Στον παράλογο θάνατο, δεν υπάρχει καρμική ή όποια άλλη δικαιοσύνη – ούτε ταξικό πρόσημο.

Είναι ίσως η μόνη δημοκρατία, αυτή των νεκρών, όπου η ισότητα δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα.

Θλίψη μόνο.
Και περίσκεψη μπροστά στο τέλος.

Σχετικά Άρθρα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία.