Της Λαμπριάνας Κυριακού Έχω μεγαλώσει σε μια χώρα που στην καρδιά μου ρίζωσε  ο πόνος του πολέμου, οι επώδυνες  εικόνες της προσφυγιάς – το όνειρο

Της Λαμπριάνας Κυριακού Όλα άρχισαν εκείνο τον Απρίλιο  του 55, ’ όταν οι ψυχές των Κυπρίων, είχαν μπουχτίσει να μυρίζουν  καθημερινά τον ιδρώτα της Αγγλικής

Της Λαμπριάνας Κυριακού Μια σταλιά  ανάσας μας έδωσε ο θεός,  κι εμείς περιπλανιόμαστε  στα λημέρια εκείνα που η απάτη εξαπάτησε ακόμα και τον ίδιο της

της Λαμπριάνας Κυριακού Αν η γη γίνει κόκκινη κύριε Σαμαρά; Μην ψάξεις να πεις με τους εταίρους σου ότι οι αριστεροί ή οι φασίστες άλλαξαν

Γράφει η Λαμπριάνα Κυριακού Συγκεντρωθήκαμε όλοι  στην κορυφή του Βουνού του Γραμματικού για  να πούμε άλλη μια φορά «Χαίρε», σε εκείνους που έφυγαν μέσα στα

Της Λαμπριάνας Κυριακού Είχα ακούσει πολλές φορές τις σειρήνες να ηχούν στ΄ αυτιά μου, δύσκολη η αποφυγή τους έως και αδύνατη, αλλά έπρεπε και με

Της Λαμπριάνας Κυριακού Πάνε 40 ολόκληρα  χρόνια, από εκείνο το καλοκαίρι που οι Τούρκοι πάτησαν με τη βία το νησί της Κύπρου. Οι μνήμες ξεθωριασμένες

της Λαμπριάνας Κυριακού Πάει έπεσε…. η  οθόνη πάγωσε,  μαζί μ αυτήν και η ιστορία μιας τηλεόρασης που είχε περπατήσει στους άτσαλους δρόμους, μιας Ελλάδας, πάντοτε

Της Λαμπριάνας Κυριακού Σήμερα του Ευαγγελισμού η γη είναι λουσμένη με το φως του ήλιου. Οι ελληνικές σημαίες κυματίζουν πάνω σε κτίρια και σε μπαλκόνια.

  της Λαμπριάνας Κυριακού Νιώθω  ακόμη τους κραδασμούς εκείνης της εποχής που το αίμα μας χόχλαζε για Ελευθερία. Τότε  που βγαίναμε στους δρόμους και  μας

γράφει η  Λαμπριάνας Κυριακού Κάθε Τσικνοπέμπτη μαζευόμασταν από το πρωί στο σπίτι της γιαγιάς μου της Ανδρομάχης, πρόσφυγας από το Δίκωμο. Η γιαγιά μου, αν

  Της Λαμπριάνας Κυριακού Λίγο μετά τα μεσάνυχτα στο βαγόνι του  μετρό. Ξαφνικά φωνές! Μέσα στο βουητό δύσκολα να διακρίνεις το νόημα των λέξεων. Τι