Ο Ουμπέρτο Εκο έφυγε…

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Ο κορυφαίος Ιταλός σημειολόγος που μας πέρασε μυθιστορηματικά στους δαιδαλώδεις δρόμους της Καθολικής εκκλησίας με το ”Ονομα του Ρόδου” Ο Ουμπέρτο Εκο,πέρασε στην άλλη ”σκηνή” στα 84 του χρόνια.της Δήμητρας Γκουντούνα. Αφησε πίσω του αυτη τη ζωή ,αφου έγραψε στον Ιταλικό Τύπο για τα πάντα.Για τη γυναίκα,για τους καλλιτέχνες ,για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης  ακόμη και για τον αθλητισμό.Στην ελληνική πραγματικότητα πέρασε στο σπίτι και στη σκέψη μας με το παγκόσμιο μπεστ σέλερ το Ονομα του Ρόδου…Γεννημένος στην Αλλεσάντρια του Πιομέντε το 1932 ,ειχε ταράξει τα νερά με την σημειολογία στην καθημερινή μας ζωή.Απο το 1979 εχει την έδρα του καθηγητή στην Μπολώνια,ενω απο το 1988 ηταν πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μελετών στο Πανεπιστήμιο του Σαν Μαρίνο.Το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1965 ,αλλά το 1980 έγραψε το ‘Ονομα του Ρόδου” και πήρε το βραβείο ‘Stregga” το 1981.Με τα ακαδημαΙκά του γραπτά ο Εκο εστιάζει την σημειολογία στις επιπτώσεις τη κοινωνίας.Μελέτησε οσο λίγοι τον Μεσαίωνα και τα κοινά στοιχεία και τα  σύμβολα των  κοινωνιών.Τα κοινα μας σημεία του τότε και του τώρα.” Το φύλλο Μηδέν” είναι ενα τέλειο εγχειρίδιο σκοτεινής δημοσιογραφίας. Δεν ξέρεις εαν μιλάει για την σημερινη πραγματικότητα η είναι μυθπλασία.”Οταν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν πια στο Θεό πιστεύουν στα πάντα ειχε πει κάποτε ο Εκο και είχε δημιουργήσει μεγάλο ντόρο με μια ΄΄αλλη του φράση ”Να φοβάσαι τους Προφήτες και αυτοί που είναι έτοιμοι να πεθάνουν για την αλήθεια επειδή κατα κανόνα  κάνουν κι άλλους να πεθάνουν μαζί τους,μερικές φορές πριν απο αυτούς και καμιά φορά αντι για αυτούς…Ο Ουμπέρτο Εκο έκλεισε τα μάτια του χθες στις 22.30 το βράδυ.Ο καρκίνος τον κυνήγησε για πολύ καιρό.Χθες αποφάσισε οτι δεν θέλει άλλο να παλέψει και μας άφησε με τα δεκάδες κείμενα του και με τα χιλιάδες δικά μας ερωτηματικά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Από το 1962 ως το τέλος του 1970 ο Έκο ανέπτυξε τη δική του θεωρία στην Σημειολογία. Το 1965 εξελέγη καθηγητής Οπτικών Επικοινωνιών στη Φλωρεντία και το 1966 μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου και έγινε καθηγητής της Σημειολογίας στο εκεί πολυτεχνείο. Το ακαδημαϊκό του ενδιαφέρον άρχισε να στρέφεται σε πολιτιστικές μελέτες και αρχίζει να ερευνά τον ρόλο της γλώσσας και της λογοτεχνίας στην κοινωνία, καθώς και την επίδραση της κοινωνίας στη λογοτεχνία και στη γλώσσα. Το 1971 το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια του προσέφερε τη θέση του τακτικού καθηγητή της Σημειολογίας και το 1974 ο Έκο οργάνωσε τον Διεθνή Σύνδεσμο Σημειολογικών Μελετών. Οι μεγάλες αλλαγές που έφερε η δεκαετία του 1970 στην ιταλική κοινωνία επηρέασαν και τα γραπτά του Ουμπέρτο Έκο. Άρχισε, λοιπόν, να γράφει μυθιστορήματα (Το όνομα του Ρόδου – 1980, Το Εκκρεμές του Φουκώ – 1988, Το νησί της προηγούμενης μέρας – 1994, Μπαουντολίνο – 2001, Η μυστηριώδης φλόγα της βασίλισσας Λοάνα – 2006, Το κοιμητήριο της Πράγας – 2010, Το φύλλο μηδέν- 2015). Όταν έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα «Το όνομα του Ρόδου», οι εκδότες του υπολόγιζαν τις πωλήσεις γύρω στα 30.000 αντίτυπα. Και, φυσικά, δεν φαντάζονταν ποτέ τα 9.000.000 αντίτυπα που πώλησε τελικά το βιβλίο, σε διεθνές επίπεδο, το οποίο έκανε τον συγγραφέα γνωστό στον εξωακαδημαϊκό κόσμο. Πηγή: www.lifo.gr
Από το 1962 ως το τέλος του 1970 ο Έκο ανέπτυξε τη δική του θεωρία στην Σημειολογία. Το 1965 εξελέγη καθηγητής Οπτικών Επικοινωνιών στη Φλωρεντία και το 1966 μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου και έγινε καθηγητής της Σημειολογίας στο εκεί πολυτεχνείο. Το ακαδημαϊκό του ενδιαφέρον άρχισε να στρέφεται σε πολιτιστικές μελέτες και αρχίζει να ερευνά τον ρόλο της γλώσσας και της λογοτεχνίας στην κοινωνία, καθώς και την επίδραση της κοινωνίας στη λογοτεχνία και στη γλώσσα. Το 1971 το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια του προσέφερε τη θέση του τακτικού καθηγητή της Σημειολογίας και το 1974 ο Έκο οργάνωσε τον Διεθνή Σύνδεσμο Σημειολογικών Μελετών. Οι μεγάλες αλλαγές που έφερε η δεκαετία του 1970 στην ιταλική κοινωνία επηρέασαν και τα γραπτά του Ουμπέρτο Έκο. Άρχισε, λοιπόν, να γράφει μυθιστορήματα (Το όνομα του Ρόδου – 1980, Το Εκκρεμές του Φουκώ – 1988, Το νησί της προηγούμενης μέρας – 1994, Μπαουντολίνο – 2001, Η μυστηριώδης φλόγα της βασίλισσας Λοάνα – 2006, Το κοιμητήριο της Πράγας – 2010, Το φύλλο μηδέν- 2015). Όταν έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα «Το όνομα του Ρόδου», οι εκδότες του υπολόγιζαν τις πωλήσεις γύρω στα 30.000 αντίτυπα. Και, φυσικά, δεν φαντάζονταν ποτέ τα 9.000.000 αντίτυπα που πώλησε τελικά το βιβλίο, σε διεθνές επίπεδο, το οποίο έκανε τον συγγραφέα γνωστό στον εξωακαδημαϊκό κόσμο. Πηγή: www.lifo.gr

Σχετικά Άρθρα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία.